Шухӣ макун эй ёр ки соҳиби нзроннд

شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

Бегонау хеш аз пас ва пешат нигаронанд

بیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند

Кас нест ки пинҳони назарӣ бо ту надорад

کس نیست که پنهان نظری با تو ندارد

Ман низ бар онам ки ҳамаи халқ бар онанд

من نیز بر آنم که همه خلق بر آنند

Аҳли нзроннд ки чашмӣ ба иродат

اهل نظرانند که چشمی به ارادت

Бо рӯй ту доранд ва дигар бе бсроннд

با روی تو دارند و دگر بی‌بصرانند

Ҳар каси ғам дайн дорад ва ҳар каси ғами дунё

هر کس غم دین دارد و هر کس غم دنیا

Баъд аз ғами рӯяти ғами беҳудаи хўроннд

بعد از غم رویت غم بیهوده خورانند

Соқӣ бидиҳ он кӯзаи хмхонаҳ ба дарвеш

ساقی بده آن کوزهٔ خمخانه به درویش

Конҳо ки бамурданд гул кӯза гаронанд

کانها که بمردند گل کوزه‌گرانند

Чашмӣ ки ҷамоли ту надидаи сет чаҳ дидаи сет ?

چشمی که جمال تو ندیده‌ست چه دیده‌ست؟

Афсӯс бар ӣнон ки ба ғифлат гузаронанд

افسوس بر اینان که به غفلت گذرانند

То рои куҷои дорӣу пурвой ки дорӣ ?

تا رای کجا داری و پروای که داری؟

Каз ҳар тарафати тайифае мнтзроннд

کز هر طرفت طایفه‌ای منتظرانند

ӣнон ки ба дидори ту дар рақс ме оянд

اینان که به دیدار تو در رقص می‌آیند

Чун май рӯй андари талабати ҷомаи дроннд

چون می‌روی اندر طلبت جامه‌درانند

Саъдӣ ба ҷафои тарк муҳаббат натавон гуфт

سعدی به جفا ترک محبت نتوان گفت

Бар дар биншинам агар аз хона баронанд

بر در بنشینم اگر از خانه برانند