Агар ту бршкнии дӯстон салом кунанд
اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند
Ки ҷавр қоида бошад ки бар ғулом кунанд
که جور قاعده باشد که بر غلام کنند
Ҳазор захми паёпайгар иттифоқ уфтад
هزار زخم پیاپی گر اتفاق افتد
зи даст дӯст нишоед ки интиқом кунанд
ز دست دوست نشاید که انتقام کنند
Ба теғ агар бизанӣ бедареғу баргардӣ
به تیغ اگر بزنی بیدریغ و برگردی
Чу рӯй боз кунӣ бозат эҳтиром кунанд
چو روی باز کنی بازت احترام کنند
Маро каманд Маяфкан ки худ гирифторам
مرا کمند میفکن که خود گرفتارم
Лўишаҳ бар сари асбон бдлгом кунанд
لویشه بر سر اسبان بدلگام کنند
Чу мурғи хона ба сангам бизан ки бозоим
چو مرغ خانه به سنگم بزن که بازآیم
На ваҳшем ки марои пои банд дом кунанд
نه وحشیم که مرا پایبند دام کنند
Яке ба гӯшаи чашм илтифот кун мо ро
یکی به گوشه چشم التفات کن ما را
Ки подшоҳони гуҳи гуҳи назар ба ом кунанд
که پادشاهان گهگه نظر به عام کنند
Ки гуфт дар рухи зебо ҳалол нест назар
که گفت در رخ زیبا حلال نیست نظر
Ҳалол нест ки бар дӯстон ҳаром кунанд
حلال نیست که بر دوستان حرام کنند
з ман бипурс ки фатвои даҳум ба мазҳаби ишқ
ز من بپرس که فتوی دهم به مذهب عشق
Назар ба рӯй ту шояд ки бар давом кунанд
نظر به روی تو شاید که بر دوام کنند
Даҳони ғунчаи бадаради насими боди сабо
دهان غنچه بدرد نسیم باد صبا
Лабони лаъли ту вақте ки абтсом кунанд
لبان لعل تو وقتی که ابتسام کنند
Ғариби машриқу мағриб ба ошнои ту
غریب مشرق و مغرب به آشنایی تو
Ғариб нест ки дар шаҳри мо мақом кунанд
غریب نیست که در شهر ما مقام کنند
Ман аз ту рӯй напечам ки шарти ишқ он аст
من از تو روی نپیچم که شرط عشق آن است
Ки рӯй дар ғаразу пушт бар муллоам кунанд
که روی در غرض و پشت بر ملام کنند
Ба ҷони музоиқа бо дӯстон макун саъдӣ
به جان مضایقه با دوستان مکن سعدی
Ки дӯстӣ набӯд ҳар чаҳ нотамом кунанд
که دوستی نبوَد هر چه ناتمام کنند