Нишоед ки хубон ба саҳрои раванд

نشاید که خوبان به صحرا روند

Ҳама кас шиносанд ва ҳар ҷои раванд

همه کس شناسند و هر جا روند

Ҳалоласт рафтан ба саҳро валек

حلالست رفتن به صحرا ولیک

На инсоф бошад ки бе мо раванд

نه انصاف باشد که بی‌ما روند

Набояд дил аз дасти мардуми рабӯд

نباید دل از دست مردم ربود

Чу хоҳанд ҷое ки танҳо раванд

چو خواهند جایی که تنها روند

Ки бипасандад аз боғбонони гул

که بپسندد از باغبانان گل

Ки аз бонги булбул ба савдои раванд

که از بانگ بلبل به سودا روند

Бароранд фарёди ишқ аз хто

برآرند فریاد عشق از ختا

Гар ин шӯхи чашмон ба яғмои раванд

گر این شوخ‌چشمان به یغما روند

Ҳамаи сарвҳоро бибояд хамед

همه سروها را بباید خمید

Ки дар пои он срўболои раванд

که در پای آن سروبالا روند

Басои ҳўшмндо ки дар кӯии ишқ

بسا هوشمندا که در کوی عشق

Чу ман оқил оянду шайдои раванд

چو من عاقل آیند و شیدا روند

Бисозем бар осмони слмӣ

بسازیم بر آسمان سُلَّمی

Агар шоҳидон бар сурайёи раванд

اگر شاهدان بر ثریا روند

На саъдӣ дар ин гул фурӯрафту бас

نه سعدی در این گل فرورفت و بس

Ки онон ки бар рӯй дарёи раванд

که آنان که بر روی دریا روند