Ночор ҳар ки соҳиб рӯй накӯ буд

ناچار هر که صاحب روی نکو بود

Ҳар ҷо ки бугзарад ҳамаи чашмӣ дар ӯ буд

هر جا که بگذرد همه چشمی در او بود

эй гули ту низ шухии булбули муъофи дор

ای گل تو نیز شوخی بلبل معاف دار

Кони ҷо ки рангу буи буд гуфту гӯ буд

کان جا که رنگ و بوی بود گفت و گو بود

Нафас орзӯ кунад ки ту лаб бар лабаш наҳй

نفس آرزو کند که تو لب بر لبش نهی

Баъд аз ҳазор сол ки хокаши сабу буд

بعد از هزار سال که خاکش سبو بود

Покиза рӯй дар ҳамаи шаҳрӣ буд валек

پاکیزه‌روی در همه شهری بود ولیک

На чун ту покдоману покизаи ху буд

نه چون تو پاکدامن و پاکیزه‌خو بود

эй гӯии ҳасани бардаи зи хубони рӯзгор

ای گوی حسن برده ز خوبان روزگار

Мискин касе ки дар хами чавгон чу гӯ буд

مسکین کسی که در خم چوگان چو گو بود

Мӯеи чунин дареғ набошад гиреҳ задан

مویی چنین دریغ نباشد گره زدن

Бигзор то канору ?бирти машки бӯ буд

بگذار تا کنار و برت مشک‌بو بود

Пиндорами он ки бо ту надорад таъаллуқӣ

پندارم آن که با تو ندارد تعلقی

На одамӣ ки сӯратӣ аз сангу рӯ буд

نه آدمی که صورتی از سنگ و رو بود

Ман борӣ аз ту бар натавонам гирифт чашм

من باری از تو بر‌نتوانم گرفت چشم

Гум карда дили ҳроинаҳ дар ҷусту ҷӯ буд

گم‌کرده‌دل هرآینه در جست‌و‌جو بود

Бар менаёяд аз дили тангами нафаси тамом

بر‌می‌نیاید از دل تنگم نفس تمام

Чун нола касе ки ба чоҳии фурӯ буд

چون ناله کسی که به چاهی فرو بود

Саъдии сипоси дору ҷафои байн ва дам мазан

سعدی سپاس دار و جفا بین و دم مزن

Каз дасти некӯони ҳамаи чизеи накӯ буд

کز دست نیکوان همه چیزی نکو بود