Ман чаҳ дар пои ту резам ки хўрои ту буд

من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

Сар на чизеаст ки шоистаи пои ту буд

سر نه چیزی‌ست که شایستهٔ پای تو بود

Хуррами он рӯй ки дар рӯй ту бошад ҳамаи умр

خرم آن روی که در روی تو باشد همه عمر

Вена набошад магари он вақт ки рои ту буд

وین نباشد مگر آن وقت که رای تو بود

Заррае дар ҳамаи аҷзои ман мискин нест

ذره‌ای در همه اجزای من مسکین نیست

Ки на он зарраи муъаллақ ба ҳавои ту буд

که نه آن ذره معلق به هوای تو بود

То туро ҷой шуд эй сарви равон дар дили ман

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من

Ҳеҷ кас менапасандам ки ба ҷои ту буд

هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود

Ба вафои ту кигар хишт зананд аз гули ман

به وفای تو که گر خشت زنند از گل من

Ҳамчунон дар дили ман меҳру вафои ту буд

همچنان در دل من مهر و وفای تو بود

Ғоят онаст ки мо дар сари кор ту рӯем

غایت آن‌ست که ما در سر کار تو رویم

Марги мо бок набошад чу бақои ту буд

مرگ ما باک نباشد چو بقای تو بود

Ман парвонаи сифати пеши ту эй шамъи чгл

من پروانه‌صفت پیش تو ای شمع چگل

Гар бисӯзам гунаҳи ман на ?хитои ту буд

گر بسوزم گنه من نه خطای تو بود

Аҷабаст он ки туро диду ҳадис ту шунид

عجب‌ست آن که تو را دید و حدیث تو شنید

Ки ҳамаи умр на муштоқи лақои ту буд

که همه عمر نه مشتاق لقای تو بود

Хуш буд нолаи длсўхтгон аз сари дард

خوش بود نالهٔ دل‌سوختگان از سر درد

Хоссаи дардӣ ки ба умеди давои ту буд

خاصه دردی که به امید دوای تو بود

Малики дунёи ҳама бо ҳиммат саъдӣ ҳеҷаст

ملک دنیا همه با همت سعدی هیچ‌ست

Подшоҳяши ҳамин бас ки гадои ту буд

پادشاهیش همین بس که گدای تو بود