Моро ҳамаи шаб наме баради хоб

ما را همه شب نمی‌برد خواب

эй хуфта рӯзгор дарёб

ای خفتهٔ روزگار دریاب

Дар бодия ташнагон бамурданд

در بادیه تشنگان بمردند

Вази ҳала ба Кӯфа меравад об

وز حِلِّه به کوفه می‌رود آب

эй сахти камони сусти паймон

ای سخت‌کمان سست‌پیمان

Ин буд вафои аҳди асҳоб

این بود وفای عهد اصحاب

Хораст ба зери паҳлавонам

خار است به زیر پهلوانم

Бе рӯй ту хобгоҳи санҷоб

بی روی تو خوابگاه سنجاب

эй дидаи ошиқон ба рӯят

ای دیدهٔ عاشقان به رویت

Чун рӯй муҷовирон ба миҳроб

چون روی مجاوران به محراب

Ман тан ба қазоӣ ишқ додам

من تن به قضای عشق دادم

Перонаи сари омадам ба китоб

پیرانه‌سر آمدم به کُتّاب

Заҳр аз кафи дасти нозанинон

زهر از کف دست نازنینان

Дар ҳалқ чунон равад ки ҷлоб

در حلق چنان رود که جُلّاب

Девона ӣ кӯии хубрӯён

دیوانهٔ کوی خوبرویان

Дардаш накунад ҷафои бўоб

دردش نکند جفای بواب

Саъдӣ натавон ба ҳеҷ куштан

سعدی نتوان به هیچ کشتن

Ало ба фироқ рӯй аҳбоб

اِلّا به فراق روی احباب