Дар ман ин айб қадимаст ва ба дар ме наравад

در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

Ки маро бе майу маъшӯқ ба сар ме наравад

که مرا بی‌می و معشوق به سر می‌نرود

Сабрам аз дӯсти мФрмоӣ ва тънт бигзор

صبرم از دوست مفرمای و تعنّت بگذار

Кин блоиист ки аз табъ башар ме наравад

کاین بلایی‌ست که از طبع بشر می‌نرود

Мурғи мأлўФ ки бо хонаи худо инс гирифт

مرغ مألوف که با خانه خدا انس گرفت

Гар ба сангаш бизанӣ ҷой дигар ме наравад

گر به سنگش بزنی جای دگر می‌نرود

Аҷаб аз дидаи гирён миннат ме ояд

عجب از دیدهٔ گریان مَنَت می‌آید

Аҷаб онаст каз ӯ хӯн ҷигар ме наравад

عجب آن است کز او خون جگر می‌نرود

Ман аз ин боз ниёем ки гирифтам дар пеш

من از این باز نیایم که گرفتم در پیش

Агарам меравад аз пеш агар ме наравад

اگرم می‌رود از پیش، اگر می‌نرود

Хостам то назарӣ бингараму бозоим

خواستم تا نظری بنگرم و بازآیم

Гуфт аз ин кӯчаи мо роҳ ба дар ме наравад

گفت از این کوچهٔ ما راه به در می‌نرود!

Ҷаври маъшӯқ чунон нест ки илзоми рақиб

جور معشوق چنان نیست که الزام رقیب

Гӯйӣ абрӣаст ки аз пеш қамар ме наравад

گویی ابری‌ست که از پیش قمر می‌نرود

То ту манзур падед омадӣ эй фитнаи порс

تا تو منظور پدید آمدی ای فتنهٔ پارس

Ҳеҷ дил нест ки дунбол назар ме наравад

هیچ دل نیست که دنبال نظر می‌نرود

Захми шамшери ғаматро ба шикебеу ақл

زخم شمشیر غمت را به شکیبایی و عقل

Чанд марҳам биниҳодем ва асар ме наравад

چند مرهم بنهادیم و اثر می‌نرود

Тарки дунёу тамошоу тнъми гуфтем

ترک دنیا و تماشا و تنعم گفتیم

Меҳр Меҳрӣаст ки чун нақш ҳаҷар ме наравад

مِهر مُهری‌ست که چون نقش حَجَر می‌نرود

Музиъӣ дар ҳама офоқ надонам имрӯз

موضعی در همه آفاق ندانم امروز

Каз ҳадиси ману ҳасани ту хабар ме наравад

کز حدیث من و حسن تو خبر می‌نرود

эй ки гуфтӣ Марви андари паии хубони саъдӣ

ای که گفتی مرو اندر پی خوبان سعدی

Чанд гӯйии магас аз пеш шукр ме наравад

چند گویی مگس از پیش شکر می‌نرود