Срўболоиӣ ба саҳро ме равад
سروبالایی به صحرا میرود
Рафтанаши байн то чаҳ зебо ме равад
رفتنش بین تا چه زیبا میرود
То кадомин боғ аз ӯ хрмтрст
تا کدامین باغ از او خرمترست
Ков ба ромиш кардан онҷо ме равад
کاو به رامش کردن آنجا میرود
намеравад дар роҳ ва дар аҷзои хок
میرود در راه و در اجزای خاک
Мурда мегуяд масеҳо ме равад
مرده میگوید مسیحا میرود
Ин чунин бихўд нарафтӣ сангдил
این چنین بیخود نرفتی سنگدل
Гар бдонстӣ чаҳ бар мо ме равад
گر بدانستی چه بر ما میرود
Аҳли дилро гӯ нигаҳ доред чашм
اهل دل را گو نگه دارید چشم
Кони парии пайкар ба яғмо ме равад
کان پریپیکر به یغما میرود
Ҳар киро дар шаҳр дид аз марду зан
هر که را در شهر دید از مرد و زن
Дили рабӯд акнӯн ба саҳро ме равад
دل ربود اکنون به صحرا میرود
Офтобу сарв ғайрат ме баранд
آفتاب و سرو غیرت میبرند
КоФтобӣ срўболо ме равад
کآفتابی سروبالا میرود
Боғро чандон бисот афканда анд
باغ را چندان بساط افکندهاند
Кодмӣ бар фарш дебо ме равад
کآدمی بر فرش دیبا میرود
Ақлро бо ишқи зӯр панҷа нест
عقل را با عشق زور پنجه نیست
Кори мискин аз мудоро ме равад
کار مسکین از مدارا میرود
Саъдёи дил дар сараш кардӣ ва рафт
سعدیا دل در سرش کردی و رفت
Балки ҷонаш низ дар по ме равад
بلکه جانش نیز در پا میرود