Он ки нақшии дигараш ҷое мусаввир ме шавад

آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

Нақш ӯ дар чашми мо ҳар рӯз хуштар ме шавад

نقش او در چشم ما هر روز خوش‌تر می‌شود

Ишқ доне чист султонӣ ки ҳар ҷо хайма зад

عشق دانی چیست سلطانی که هر جا خیمه زد

Бе хилофи он мамлакат бар вай муқарар ме шавад

بی‌خلاف آن مملکت بر وی مقرر می‌شود

Дигаронро талх меояд шароби ҷаври ишқ

دیگران را تلخ می‌آید شراب جور عشق

Мо зи даст дӯст мегирем ва шукр ме шавад

ما ز دست دوست می‌گیریم و شَکَّر می‌شود

Дили з ҷон баргир ва дар бар гири ёри меҳрбон

دل ز جان برگیر و در بر گیر یار مهربان

Гар бад-ӣни миқдорати он давлат муяссар ме шавад

گر بدین مقدارت آن دولت میسر می‌شود

Ҳаргизам дар сар набӯд андешаи савдо валек

هرگزم در سر نبود اندیشه سودا ولیک

Пел агар дарбанд меуфтад мусаххар ме шавад

پیل اگر دربند می‌افتد مسخر می‌شود

Айш ҳо дорам дар ин оташ ки бинии дам ба дам

عیش‌ها دارم در این آتش که بینی دم به دم

Кондрўнм гарчи май сӯзад мунаввар ме шавад

کاندرونم گرچه می‌سوزد منور می‌شود

То напиндорӣ ки бо дигари касам хотир хушаст

تا نپنداری که با دیگر کسم خاطر خوشست

Зоҳирам бо ҷамъу хотири ҷой дигар ме шавад

ظاهرم با جمع و خاطر جای دیگر می‌شود

Ғайритем гуяд нагӯям бо ҳарифони рози хеш

غیرتم گوید نگویم با حریفان راز خویش

Боз май байнам ки дар офоқ дафтар ме шавад

باز می‌بینم که در آفاق دفتر می‌شود

Оби шавқ аз чашм саъдӣ меравад бар дасту хат

آب شوق از چشم سعدی می‌رود بر دست و خط

Лоҷарам чун шеър меояд сухан тар ме шавад

لاجرم چون شعر می‌آید سخن تر می‌شود

Қавли матбӯъ аз дарун сўзнок ояд ки авд

قول مطبوع از درون سوزناک آید که عود

Чун ҳамеи сӯзади ҷаҳон аз вай муаттар ме шавад

چون همی‌سوزد جهان از وی معطر می‌شود