Бахт бозояд аз он дар ки яке чун ту даройад

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

Рӯй маймуни ту дидан дар давлат бигушоед

روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

Сабр бисёр бибояд падари пери фалак ро

صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را

То дигар модари гетӣ чу ту фарзанди бзоид

تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

Ин латофат ки ту дории ҳамаи дилҳо бФрибд

این لطافت که تو داری همه دل‌ها بفریبد

Венаи башшошат ки ту дории ҳамаи ғам ҳо бизадойад

وین بشاشت که تو داری همه غم‌ها بزداید

Рашкам аз перҳан ояд ки дар оғӯш ту хусбад

رشکم از پیرهن آید که در آغوش تو خسبد

Заҳрам аз ғолия ояд ки бар андом ту сояд

زهرم از غالیه آید که بر اندام تو ساید

Нешикар бо ҳамаи ширинӣ агар лаб бигушое

نیشکر با همه شیرینی اگر لب بگشایی

Пеши нутқи шаккаринат чу неи ангушти бхоид

پیش نطق شکرینت چو نی انگشت بخاید

Гар маро ҳеҷ набошад на ба дунё на ба уқбо

گر مرا هیچ نباشد نه به دنیا نه به عقبی

Чун ту дорам ҳама дорам дигарам ҳеҷ набояд

چون تو دارم همه دارم دگرم هیچ نباید

Дил ба сахтӣ биниҳодам пас аз он дил ба ту додам

دل به سختی بنهادم پس از آن دل به تو دادم

Ҳар ки аз дӯст таҳаммул накунад аҳд напояд

هر که از دوست تحمل نکند عهد نپاید

Бо ҳама халқ намудем хами абрӯ ки ту дорӣ

با همه خلق نمودم خم ابرو که تو داری

Моҳи нав ҳар ки бибинад ба ҳама кас бинмоед

ماه نو هر که ببیند به همه کس بنماید

Гар ҳалоласт ки хӯни ҳамаи олам ту бирезӣ

گر حلالست که خون همه عالم تو بریزی

Он ки рӯй аз ҳамаи олам ба ту оварад нишоед

آن که روی از همه عالم به تو آورد نشاید

Чашм ошиқ натавон дӯхт ки маъшӯқ набинад

چشم عاشق نتوان دوخت که معشوق نبیند

Пой булбул натавон баст ки бар гул насарояд

پای بلبل نتوان بست که بر گل نسراید

Саъдё дидани зебо на ҳаромаст валикин

سعدیا دیدن زیبا نه حرامست ولیکن

Назаригар брбоиии дилат аз каф бирабоед

نظری گر بربایی دلت از کف برباید