Фироқро дилӣ аз санги сахттар бояд

فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

Марои длист ки бо шавқ бар наме ояд

مرا دلیست که با شوق بر نمی‌آید

Ҳануз бо ҳама бадаҳдят дуъогӯем

هنوز با همه بدعهدیت دعاگویم

Биё вагар ҳамаи дашном май диҳӣ шояд

بیا و گر همه دشنام می‌دهی شاید

Агар чаҳ ҳар чаҳ ҷаҳонат ба дил харидоранд

اگر چه هر چه جهانت به دل خریدارند

Миннат ба ҷони бихарам то касе ниФзоид

منت به جان بخرم تا کسی نیفزاید

Бикаш чунон ки туоне ки бандаро нарасад

بکش چنان که توانی که بنده را نرسد

Хилофи он чаҳ худовандгор фармоед

خلاف آن چه خداوندگار فرماید

На зиндаро ба ту майласту меҳрбонӣу бас

نه زنده را به تو میلست و مهربانی و بس

Ки мурдаро ба насимат равон биёсоед

که مرده را به نسیمت روان بیاساید

Мапурс куштаи шамшери ишқро чунӣ

مپرس کشته شمشیر عشق را چونی

Чунон ки ҳар ки бибинад бар ӯ бибахшоед

چنان که هر که ببیند بر او ببخشاید

Падар ки чун ту ҷгргўшаҳ аз худо май хост

پدر که چون تو جگرگوشه از خدا می‌خواست

Хабар надошт ки дигар чаҳ фитна ме зояд

خبر نداشت که دیگر چه فتنه می‌زاید

Тўонгро дар раҳмат ба рӯй даравишон

توانگرا در رحمت به روی درویشان

Мабанд вагар ту бабандӣ худоӣ бигушоед

مبند و گر تو ببندی خدای بگشاید

Ба хӯни саъдӣ агар ташнае ҳалолати бод

به خون سعدی اگر تشنه‌ای حلالت باد

Ту дайри зӣ ки марои умр худ наме поед

تو دیر زی که مرا عمر خود نمی‌پاید

Хониш
ғзл 279 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 279 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 279 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 279 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл 279 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 279 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 279 — тноз пӣростҳ
ғзл шморҳ 279 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 279 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 279 — офср орӣо