Сармаст агар даройии олам ба ҳам барояд
سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید
Хоки вуҷӯди моро гирд аз адам барояд
خاک وجود ما را گرد از عدم برآید
Гар пуртӯии зи рӯят дар кунҷ хотир уфтад
گر پرتوی ز رویت در کنج خاطر افتد
Хилват нишин ҷонро оҳ аз ҳарам барояд
خلوتنشین جان را آه از حرم برآید
Гулдастаи умедӣ бар ҷони ошиқон на
گلدسته امیدی بر جان عاشقان نِه
То раҳи равони ғамро хор аз қадам барояд
تا رهروان غم را خار از قدم برآید
Гуфтӣ ба коми рӯзӣ бо ту дамӣ барорам
گفتی به کام روزی با تو دمی برآرم
Он ком барнаёмад тарсам ки дам барояд
آن کام برنیامد ترسم که دم برآید
Ошиқи бгштм ар чаҳ дониста будам аввал
عاشق بگشتم ار چه دانسته بودم اول
Каз тухми ъшқбозӣ шох надам барояд
کز تخم عشقبازی شاخ ندم برآید
Гӯйанд дӯстонами савдоу нола то кӣ
گویند دوستانم سودا و ناله تا کی
Савдои зи ишқи хезади нолаи з ғам барояд
سودا ز عشق خیزد ناله ز غم برآید
Дил рафту сабру дониши мо мондаему ҷонӣ
دل رفت و صبر و دانش ما ماندهایم و جانی
Вар зон ки ғам ғам туаст он низ ҳам барояд
ور زان که غم غم توست آن نیز هم برآید
Ҳар дами зи сӯзи ишқати саъдӣ чунон бинолад
هر دم ز سوز عشقت سعدی چنان بنالد
Каз шеъри сўзнокаши дӯд аз қалам барояд
کز شعر سوزناکش دود از قلم برآید