Агар он ъҳдшкн бо сар мисоқ ояд
اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید
Ҷони рафтаи сет ки бо қолаб муштоқ ояд
جان رفتهست که با قالب مشتاق آید
Ҳамаи шабҳои ҷаҳон рӯз кунад талъат ӯ
همه شبهای جهان روز کند طلعت او
Гар чу субҳяши назар бар ҳама офоқ ояд
گر چو صبحیش نظر بر همه آفاق آید
Ҳар ғамиро фараҷӣ ҳаст валикини тарсам
هر غمی را فرجی هست ولیکن ترسم
Пеш аз онам бикашади заҳр ки трёқ ояд
پیش از آنم بکشد زهر که تریاق آید
Бандагӣ ҳеҷ накардем ва тамаъ ме дорем
بندگی هیچ نکردیم و طمع میداریم
Ки худовандӣ аз он сират ва ахлоқ ояд
که خداوندی از آن سیرت و اخلاق آید
Гар ҳамаи сӯрати хубони ҷаҳон ҷамъ кунанд
گر همه صورت خوبان جهان جمع کنند
Рӯй зебои ту дебоча авроқ ояд
روی زیبای تو دیباچه اوراق آید
Дайгаригар ҳама эҳсон кунад аз ман бухл аст
دیگری گر همه احسان کند از من بخل است
Вази ту матбӯъ будгар ҳама аҳроқ ояд
وز تو مطبوع بود گر همه احراق آید
Сарв аз он пои гирифтаи сет ба як ҷои муқӣм
سرو از آن پای گرفتهست به یک جای مقیم
Ки агар бо ту равад шармаш аз он соқ ояд
که اگر با تو رود شرمش از آن ساق آید
Бе тугар бод сабо мезанадам бар дили риш
بی تو گر باد صبا میزندم بر دل ریش
Ҳамчунонаст ки оташ ки ба ҳроқ ояд
همچنان است که آتش که به حراق آید
Гар фироқат накушуд ҷон ба висолат бидиҳам
گر فراقت نکشد جان به وصالت بدهم
Ту гарави барадӣ агар ҷуфт ва агар тоқ ояд
تو گرو بردی اگر جفت و اگر طاق آید
Саъдё ҳар ки надорад сари ҷони афшонӣ
سعدیا هر که ندارد سر جانافشانی
Мард он нест ки дар ҳалқа ушшоқ ояд
مرد آن نیست که در حلقه عشاق آید