Он на ишқаст ки аз дил ба даҳон ме ояд
آن نه عشق است که از دل به دهان میآید
Ваон на ошиқ ки зи маъшӯқ ба ҷон ме ояд
وان نه عاشق که ز معشوق به جان میآید
Гӯ бирав дар пас зонуӣ саломат биншин
گو برو در پس زانوی سلامت بنشین
Он ки аз дасти маломат ба фиғон ме ояд
آن که از دست ملامت به فغان میآید
Киштӣ ҳар ки дар ин варта хунхор афтод
کشتی هر که در این ورطه خونخوار افتاد
Нашунидем ки дигар ба карон ме ояд
نشنیدیم که دیگر به کران میآید
ё мусофир ки дар ин бодия саргардон шуд
یا مسافر که در این بادیه سرگردان شد
Дигар аз ваии хабару ном ва нишон ме ояд
دیگر از وی خبر و نام و نشان میآید
Чашми рағбат ки ба дидор касе кардӣ боз
چشم رغبت که به دیدار کسی کردی باز
Боз бар ҳам манеҳ ар тир ва синон ме ояд
باز بر هم منه ار تیر و سنان میآید
Ошиқ онаст ки бехештан аз завқи самоъ
عاشق آن است که بی خویشتن از ذوق سماع
Пеши шамшери балои рақс кунон ме ояд
پیش شمشیر بلا رقصکنان میآید
Ҳоши ллаҳ ки ман аз тири бгрдонм рӯй
حاش لله که من از تیر بگردانم روی
Гар бидонам ки аз он даст ва камон ме ояд
گر بدانم که از آن دست و کمان میآید
Куштаи бенанд ва мақотил нашносанд ки кист
کشته بینند و مقاتل نشناسند که کیست
Кин хаданг аз назари халқ ниҳон ме ояд
کاین خدنگ از نظر خلق نهان میآید
Андарун бо ту чунон инси гирифтаи сети маро
اندرون با تو چنان انس گرفتهست مرا
Ки малолами зи ҳамаи халқ ҷаҳон ме ояд
که ملالم ز همه خلق جهان میآید
Шарт ишқаст ки аз дӯст шикоят накунанд
شرط عشق است که از دوست شکایت نکنند
Лекин аз шавқи ҳикоят ба забон ме ояд
لیکن از شوق حکایت به زبان میآید
Саъдёи ин ҳамаи фарёди ту бедардӣ нест
سعدیا این همه فریاد تو بی دردی نیست
Оташӣ ҳаст ки дӯд аз сар он ме ояд
آتشی هست که دود از سر آن میآید