Офтоби
Аст он парии рух ? ё малоик ? ё башар ?
آفتاب است آن پریرخ؟ یا ملائک؟ یا بشر؟
Қомати
Аст он ? ё қиёмат ? ё алиф ? ё нешикар ?
قامت است آن؟ یا قیامت؟ یا الف؟ یا نیشکر؟
Ҳади сабрии мо тўлиٰ ; ради ақлии мо сниٰ
هَدَّ صَبری ما تَوَلّیٰ؛ رَدَّ عَقلی ما ثَنیٰ
Соди
Қалбии мо тмшиٰ ; зоди ваҷдии мо ъбр
صادَ قَلبی ما تَمَشّیٰ؛ زادَ وَجدی ما عَبَر
Гулбуни
Аст он ? ё тани нозуки ниҳодаш ? ё ҳарир ?
گُلبُن است آن؟ یا تنِ نازکنهادش؟ یا حریر؟
Оҳани
Аст он ? ё дили номҳрбонш ? ё ҳаҷар ?
آهن است آن؟ یا دل نامهربانش؟ یا حَجَر؟
Таҳат ;у алмтлўби ъндӣ , Киеви ҳоле ? إни нأиٰ
تِهْتُ؛ و المَطلوبُ عِندی، کَیفَ حالی؟ إِنْ نَأیٰ
Ҳурат ;у алмأмўли наҳвӣ , мо аҳтёлии إни ҳиҷр ?
حِرْتُ؛ وَ المَأمولُ نَحوی، مَا احْتِیالی إِن هَجَر؟
Боғ фирдавсаст ; гулбаргаш нахонам ё баҳор
باغ فردوس است؛ گلبرگش نخوانم یا بهار
Ҷон ширинаст ; хуршедаш нагӯям ё қамар
جان شیرین است؛ خورشیدش نگویم یا قمر
Қул лмни ибғӣ Фроро манеҳ : ҳилли лии селоа ?
قُلْ لِمَن یَبغِی فِراراً مِنهُ: هَل لی سَلْوَةٌ؟
أми алии алтқдири أнии أбтғӣ , أини алмФр ?
أَم عَلَی التَّقدیرِ أَنّی أَبْتَغِي، أَینَ الْمَفَر؟
Бар фарози сарви симинаш чу бхромд ба ноз
بر فراز سرو سیمینَش چو بخرامد به ناز
Чашми шӯрангези байн ! то наҷми бинӣ бар шаҷар
چشم شورانگیز بین! تا نَجم بینی بر شجر
Икраҳи алмҳбўби васлӣ ; أнтҳии ъмои нҳиٰ
یَکرَهُ الْمَحبوبُ وَصلِی؛ أَنْتَهِي عَمّا نَهیٰ
Ирсми алмнзўри қатлӣ , أртзии фии мо أмр
یَرسِمُ المنظورُ قَتلی، أَرتَضِی فی ما أَمَر
Коши
Андаки мояи нармӣ дар хитобаш дидамӣ
کاش اندک مایه نرمی در خطابش دیدمی
Вари
Марои ишқаш ба сахтии кишт , саҳласт ин қадар
وَر مرا عشقش به سختی کُشت، سهل است این قَدَر
Қили лӣ : фии алҳби أхтору таҳсили алмниٰ
قِیلَ لی: فِی الحُبِّ أَخطارٌ و تَحصیلُ المُنیٰ
?дула ; أлқии бмни أлқиٰи брўҳии фии алхтр
دُولَةٌ؛ أَلقِی بِمَن أَلقیٰ بِروحِی فِی الْخَطر
Гӯшаи гири
эй ёр ! ё ҷон дар миёновар ! ки ишқ
گوشه گیر ای یار! یا جان در میان آور! که عشق
Тирборони
Аст ; ё таслим бояд ё ҳазар
تیرباران است؛ یا تسلیم باید یا حَذَر
Фолтноӣии ғусса ; мо зоқи إлои ман сабо
فَالتَّنائی غُصَّةٌ؛ ما ذاقَ إِلّا مَن صَبا
Ва алтдонии Фрсаҳ ; мо на?ил إлои ман сабр
و التّدَانِی فُرصةٌ؛ ما نالَ إِلّا مَن صَبَر
Духтарони табъро яъне сухан бо ин ҷамол
دخترانِ طبع را یعنی سخن با این جمال
Обрӯеи
Нест пеши он он зебои писар
آبرویی نیست پیش آنِ آن زیبا پسر
Лҳзки алқтоли иғўии фии ҳалокӣ ; лои тдъ !
لَحْظُکَ القَتّالُ یَغْوِی فی هَلاکی؛ لا تَدَعْ!
ЪтФки алмёси исъиٰи фии блоӣӣ ; лои тзр !
عِطْفُکَ المَیّاسُ یَسْعیٰ فی بَلائی؛ لا تَذَرْ!
Охир эй
Сарви равон ! бар мо гузар кун як замон !
آخر ای سرو روان! بر ما گذر کن یک زمان!
Охир эй
Ороми ҷон ! дар мо назар кун як назар !
آخر ای آرام جان! در ما نظر کن یک نظر!
ё рухем алҷсм ! лӯлои أнт , шахсеи мо анҳниٰ
یا رَخیمَ الْجِسمِ! لَوْلا أَنتَ، شَخصی مَا انْحَنیٰ
ё кҳили алтрФ ! лӯлои أнт , дмъии мо анҳдр
یا کَحیلَ الطَرفِ! لَوْلا أَنتَ، دَمعِی مَا انْحَدَر
Дӯстии
Ро гуфтам инак умр шуд , гуфт эй аҷаб !
دوستی را گفتم اینک عمر شد، گفت ای عجب!
Турфаи
намедорам ки бедилдор чун барадӣ ба сар ?
طُرفه میدارم که بی دلدار چون بردی به سر؟
Баъзи хулонеи أтонии соӣлои ани қстӣ
بَعضُ خِلّانِی أَتانِی سائِلاً عَن قِصَّتی
Қиллати лои тсأл ! саффори алўҷаҳи иғнии ани хабар
قُلتُ لا تَسأَلْ! صُفارُ الْوَجهِ یُغْنِی عَنْ خَبَر
Гуфт саъдӣ ! сабр кун ; ё симу зари даҳ , ё гурез !
گفت سعدی! صبر کن؛ یا سیم و زر ده، یا گریز!
Ишқро ё мол бояд ё сабурӣ ё сафар
عشق را یا مال باید یا صبوری یا سفر