Хуфтан ошиқ якеаст бар сари дебоу хор

خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

Чун натавонад кашид даст дар оғӯши ёр

چون نتواند کشید دست در آغوش یار

Гар дгариро шикеб ҳаст зи дидори дӯст

گر دگری را شکیب هست ز دیدار دوست

Ман натавонам гирифт бар сари оташи қарор

من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار

Оташ оҳаст ва дӯд меравадаш то ба сақф

آتش آه است و دود می‌رودش تا به سقف

Чашма чашмаст ва мавҷ мезанадаш бар канор

چشمه چشمست و موج می‌زندش بر کنار

Гар ту зи мо фориғии мо ба ту мстзҳрим

گر تو ز ما فارغی ما به تو مستظهریم

Вари ту зи мо бе ниёзи мо ба ту умедвор

ور تو ز ما بی نیاز ما به تو امیدوار

эй ки ба ёрони ғори мштғлии дўстком

ای که به یاران غار مشتغلی دوستکام

Ғмздаҳ эй бар дуруст чун саги асҳоби ғор

غمزده‌ای بر درست چون سگ اصحاب غار

Ин ҳамаи бор эҳтимол мекунам ва май рӯм

این همه بار احتمال می‌کنم و می‌روم

Уштури маст аз нишот гарм равад зери бор

اشتر مست از نشاط گرم رود زیر بار

Мо сипар андохтем гардани таслими пеш

ما سپر انداختیم گردن تسلیم پیش

Гар бикашӣ ҳокимии вари бидиҳӣ зинҳор

گر بکشی حاکمی ور بدهی زینهار

Теғи ҷафогар зании зарб ту осоишаст

تیغ جفا گر زنی ضربِ تو آسایشست

Рӯй турш гар кунӣ талхи ту ширини гўор

روی ترش گر کنی تلخِ تو شیرین‌گوار

Саъдӣ агар доғи ишқ дар ту муассир шавад

سعدی اگر داغ عشق در تو مؤثر شود

Фахр буд бандаро доғи худовандгор

فخر بود بنده را داغ خداوندگار

Хониш
ғзл 295 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 295 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 295 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 295 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл 295 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 295 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 295 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 295 — офср орӣо
ғзл шморҳ 295 — нознӣн бозӣон