Ёри он буд ки сабр кунад бар ҷафои ёр

یار آن بود که صبر کند بر جفای یار

Тарки ризоӣ хеш кунад дар ризои ёр

ترک رضای خویش کند در رضای یار

Гар бар вуҷӯди ошиқ содиқ ниҳанд теғ

گر بر وجود عاشق صادق نهند تیغ

Бинад ?хитои хеш ва набинад ?хитои ёр

بیند خطای خویش و نبیند خطای یار

Ёр аз барои нафас гирифтан тариқ нест

یار از برای نفس گرفتن طریق نیست

Мо нафас хештан бикашем аз барои ёр

ما نفْس خویشتن بکُشیم از برای یار

Ёрон шунидаам ки биёбон гирифта анд

یاران شنیده‌ام که بیابان گرفته‌اند

Бетоқат аз маломати халқу ҷафои ёр

بی‌طاقت از ملامت خلق و جفای یار

Ман раҳ наме барам магари он ҷо ки кӯии дӯст

من ره نمی‌برم مگر آن جا که کوی دوست

Ман сар наме нуҳуми магари он ҷо ки пои ёр

من سر نمی‌نهم مگر آن جا که پای یار

Гуфтӣ ҳавои боғ дар айём гул хушаст

گفتی هوای باغ در ایام گل خوش‌ست

Моро ба дар намеравад аз сари ҳавои ёр

ما را به در نمی‌رود از سر هوای یار

Бустон бемушоҳида дидани муҷоҳидаи сет

بُستان بی‌مشاهده دیدن مجاهده‌ست

Вари сад дарахт гул бинишонӣ ба ҷои ёр

ور صد درخت گل بنشانی به جای یار

эй бод агар ба гулшани рӯҳонӣон рӯй

ای باد اگر به گلشن روحانیان رَوی

Ёри қадимро барисоне дуои ёр

یار قدیم را برسانی دعای یار

Моро зи дарди ишқи ту бо кас ҳадис нест

ما را ز درد عشق تو با کس حدیث نیست

Ҳам пеш ёр гуфта шавад моҷарои ёр

هم پیش یار گفته شود ماجرای یار

Ҳар каси миёни ҷамъӣу саъдӣу гӯша Эй

هر کس میان جمعی و سعدی و گوشه‌ای

Бегона бошад аз ҳамаи халқи ошнои ёр

بیگانه باشد از همه خلق آشنای یار