Бузурги давлати он каз дараш ту оеи боз

بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز

Биёи биё ки ба хайр омадӣ куҷоеи боз

بیا بیا که به خیر آمدی کجایی باز

Рухӣ каз ӯ мутасаввир намешавад ором

رخی کز او متصور نمی‌شود آرام

Чаро намӯдӣу дигар наме намоеи боз

چرا نمودی و دیگر نمی‌نمایی باز

Дар ду лухтии чашмони шӯхи дилбандат

در دو لختی چشمان شوخ دلبندت

Чаҳ кардаам ки ба рӯем наме гушойии боз

چه کرده‌ام که به رویم نمی‌گشایی باز

Агар туро сар мо ҳаст ё ғам мо нест

اگر تو را سر ما هست یا غم ما نیست

Ман аз ту даст надорам ба бе вафоеи боз

من از تو دست ندارم به بی‌وفایی باز

Шароби васли ту дар коми ҷони ман азлист

شراب وصل تو در کام جان من ازلیست

Ҳануз мастам аз он ҷоми ошнои боз

هنوز مستم از آن جام آشنایی باز

Дилӣ ки бар сари кӯии ту гум кунам ҳайҳот

دلی که بر سر کوی تو گم کنم هیهات

Ки ҷуз ба рӯй ту байнам ба равшанои боз

که جز به روی تو بینم به روشنایی باز

Туро ҳар оина бояд ба шаҳр дигар рафт

تو را هر آینه باید به شهر دیگر رفت

Ки дил намонад дар ин шаҳр то рибои боз

که دل نماند در این شهر تا ربایی باز

Авоми халқ маломат кунанд сӯфӣ ро

عوام خلق ملامت کنند صوفی را

Каз ин ҳавоу табиат чаро ниёеи боз

کز این هوا و طبیعت چرا نیایی باز

Агар ҳаловати мастии бадоне эй ҳушёр

اگر حلاوت مستی بدانی ای هشیار

Ба умр худ набарӣ номи порсоеи боз

به عمر خود نبری نام پارسایی باز

?герат чу саъдӣ аз ин дар нўолаҳ Эй бахшанд

گرت چو سعدی از این در نواله‌ای بخشند

Бирав ки ху накунӣ ҳаргиз аз гадои боз

برو که خو نکنی هرگز از گدایی باز