Муаллимати ҳамаи шухӣу дилбарии омухт
معلمت همه شوخی و دلبری آموخت
Ҷафоу нозу итобу ситамгарии омухт
جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت
Ғуломи он лаби заҳҳоку чашми фаттонам
غلام آن لب ضحاک و چشم فتانم
Ки кед саҳар ба заҳҳоку сомрии омухт
که کید سحر به ضحاک و سامری آموخت
Ту бут чаро ба муаллим рӯй ки бутгари чин
تو بت چرا به معلم روی؟ که بتگر چین
Ба чини зулф ту ояд ба бутгарии омухт
به چین زلف تو آید به بتگری آموخت
Ҳазор булбули дастони сарои ошиқ ро
هزار بلبلِ دستانسرای عاشق را
Бибояд аз ту сухани гуфтани дарии омухт
بباید از تو سخن گفتنِ دری آموخت
Бирафт равнақи бозори офтобу қамар
برفت رونق بازار آفتاب و قمر
Аз он ки раҳ ба дукони ту муштарии омухт
از آن که ره به دکان تو مشتری آموخت
Ҳамаи қабӣлаи ман олимон дайн буданд
همه قبیلهٔ من عالمان دین بودند
Марои муаллими ишқи ту шоирии омухт
مرا معلم عشق تو شاعری آموخت
Маро ба шоирии омухти рӯзгори он гуҳ
مرا به شاعری آموخت روزگار آن گه
Ки чашми маст ту дидам ки соҳирии омухт
که چشم مست تو دیدم که ساحری آموخت
Магари даҳони ту омухти танагӣ аз дили ман
مگر دهان تو آموخت تنگی از دل من
Вуҷӯди ман зи миёни ту лоғарии омухт
وجود من ز میان تو لاغری آموخت
Балои ишқи ту бунёди зуҳду бехи вараъ
بلای عشق تو بنیاد زهد و بیخ ورع
Чунон бикунад ки сӯфии қаландарии омухт
چنان بکند که صوفی قلندری آموخت
Дигар на азм саёҳат кунад на ёди ватан
دگر نه عزم سیاحت کند نه یاد وطن
Касе ки бар сари Кувайти муҷовирии омухт
کسی که بر سر کویت مجاوری آموخت
Ман одамӣ ба чунин шаклу қаду хуйу равиш
من آدمی به چنین شکل و قد و خوی و روش
Надидаам магари ин шева аз парии омухт
ندیدهام مگر این شیوه از پری آموخت
Ба хӯни халқи Фрўбрдаҳи панҷа кин ҳиност
به خون خلق فروبرده پنجه کاین حَنّاست
Надонамаш ки ба қатл ки шотирии омухт
ندانمش که به قتل که شاطری آموخت
Чунин бгрим аз ин пас ки мард битавонад
چنین بگریم از این پس که مرد بتواند
Дар оби дидаи саъдии шиноварии омухт
در آب دیده سعدی شناوری آموخت