Ёрӣ ба даст кун ки ба умеди роҳаташ
یاری به دست کن که به امید راحتش
Воҷиб кунад ки сабр кунӣ бар ҷароҳаташ
واجب کند که صبر کنی بر جراحتش
Моро ки раҳ диҳад ба саропардаи висол
ما را که ره دهد به سراپردهٔ وصال؟
эй боди субҳдами хабарии даҳ зи соҳаташ
ای باد صبحدم خبری ده ز ساحتش
Борон чун ситораам аз дидагон бирехт
باران چون ستارهام از دیدگان بریخت
Рӯе ки субҳ хира шавад дар сбоҳтш
رویی که صبح خیره شود در صباحتش
Ҳар гуҳ ки гӯям ин дили ришам дуруст шуд
هر گه که گویم این دل ریشم درست شد
Бар вай пароканд намакӣ аз малоҳаташ
بر وی پراکند نمکی از ملاحتش
Ҳарчи он қабеҳтар бикунади ёри дӯст рӯй
هرچ آن قبیحتر بکند یار دوستروی
Донад ки чашм дӯст набинад қабоҳаташ
داند که چشم دوست نبیند قباحتش
Бечорае ки сӯрати рӯяти хаёли баст
بیچارهای که صورت رویت خیال بست
Бе диданат хаёл мабанд истироҳаташ
بیدیدنت خیال مبند استراحتش
Бо чашми ним хоби ту хашм оядам ҳаме
با چشم نیمخواب تو خشم آیدم همی
Аз чашмҳои наргис ва чандон вақоҳаташ
از چشمهای نرگس و چندان وقاحتش
Рафтори шоҳиду лаби хандон ва рӯй хуб
رفتار شاهد و لب خندان و روی خوب
Чун одамӣ тамаъ накунад дар смоҳтш
چون آدمی طمع نکند در سماحتش
Саъдӣ ки дод васфи ҳамаи некӯон ба дод
سعدی که داد وصف همه نیکوان به داد
Оҷиз бимонад дар ту забони фасоҳаташ
عاجز بماند در تو زبان فصاحتش