Ҳар ки нозук буд тани ёраш

هر که نازک بود تن یارش

Гӯи дили нозанини нигаҳи дораш

گو دل نازنین نگه دارش

Ошиқи гул дурӯғ ме гуяд

عاشق گل دروغ می‌گوید

Ки таҳаммул намекунад хораш

که تحمل نمی‌کند خارش

Никхўоҳо дар оташам бигзор

نیکخواها در آتشم بگذار

Вена насиҳат макун ки бигзораш

وین نصیحت مکن که بگذارش

Кош бо дили ҳазор ҷон будӣ

کاش با دل هزار جان بودی

То фидо кардамӣ ба дидораш

تا فدا کردمی به دیدارش

Ошиқи содиқ аз маломати дӯст

عاشق صادق از ملامت دوست

Гар биринҷад ба дӯст машумораш

گر برنجد به دوست مشمارش

Кас ба ороми ҷон мо нарасад

کس به آرام جان ما نرسد

Ки на аввал ба ҷон расад кораш

که نه اول به جان رسد کارش

Хонаи ёри сангдил ин аст

خانه یار سنگدل این است

Ҳар ки сар мезанад ба девораш

هر که سر می‌زند به دیوارش

Хӯни мо худ маҳал он дорад

خون ما خود محل آن دارد

Ки буд пеши дӯсти миқдораш

که بود پیش دوست مقدارش

Саъдёгар ба ҷон хитоб кунад

سعدیا گر به جان خطاب کند

Тарки ҷони гӯйу дил ба дасти Ораш

ترک جان گوی و دل به دست آرش