Даст ба ҷон намерасад то ба ту брФшонмш
دست به جان نمیرسد تا به تو برفشانمش
Бар ки тавон ниҳоди дил то зи ту востонмш
بر که توان نهاد دل، تا ز تو واستانمش؟
Қӯти шарҳи ишқ ту нест забони хома ро
قوت شرح عشق تو نیست زبان خامه را
Гирд дар умеди ту чанд ба сари дўонмш
گِردِ درِ امید تو چند به سر دوانمش؟
Эминӣ аз хурӯши мангар ба ҷаҳони дроўФтд
ایمنی از خروش من گر به جهان دراوفتد
Фориғӣ аз фиғони мангар ба фалаки рсонмш
فارغی از فغان من گر به فلک رسانمش
Оҳи дареғу оби чашм ар чаҳ мувофиқ мананд
آهِ دریغ و آبِ چشم ارچه موافق مناند
Оташи ишқи он чунон нест ки воншонмш
آتش عشق آنچنان نیست که وانشانمش
Ҳар ки бипурсад эй фалони ҳоли дилат чигуна шуд
هر که بپرسد «ای فلان! حال دلت چگونه شد؟»
Хӯн шуду дам ба дами ҳаме аз мижа май чаконамаш
خون شد و دم به دم همی از مژه میچکانمش
Умр манаст зулфи ту бӯ ки дарози бинмш
عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش
Ҷон манаст лаъли ту бӯ ки ба лаби рсонмш
جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش
Лиззати вақтҳои хуш қадар надошт пеши ман
لذت وقتهای خوش قدر نداشت پیش من
Гар пас аз ин дамӣ чунон ёбам қадар донамаш
گر پس از این دمی چنان یابم قدر دانمش
Нест зимоми коми дил дар кафи ихтиёри ман
نیست زمام کام دل در کف اختیار من
Гар на аҷали фарорасади зини ҳамаи ворҳонмш
گر نه اجل فرارسد زین همه وارهانمش
Ишқ ту гуфта буд ҳони саъдӣу орзӯии ман
عشق تو گفته بود هان سعدی و آرزوی من
Бас накунад зи ошиқӣ то зи ҷаҳони ҷҳонмш
بس نکند ز عاشقی تا ز جهان جهانمش
Панҷаи қасд душманон менарасад ба хӯни ман
پنجه قصد دشمنان مینرسد به خون من
Вена ки ба лутф мекашад манъ наме тўонмш
وین که به لطف میکشد منع نمیتوانمش