Гар яке аз ишқи براردи хурӯш

گر یکی از عشق برآرد خروش

Бар сари оташ на ғарибаст ҷӯш

بر سر آتش نه غریب است جوش

Перҳанигар бадаради зи иштиёқ

پیرهنی گر بدرد زاِشتیاق

Домани афваш ба гунаҳи брбпўш

دامن عفوش به گنه بربپوش

Буи гул оварад насими сабо

بوی گل آورد نسیم صبا

Булбул бедил нанишинад хамӯш

بلبل بی‌دل ننشیند خموش

Мутриб агар парда аз ин раҳ занад

مطرب اگر پرده از این ره زند

Бознёинди ҳарифон ба ҳуш

باز نیایند حریفان به هوش

Соқӣ агар бода аз ин хам диҳад

ساقی اگر باده از این خُم دهد

Хирқаи сӯфии бабрад май фуруш

خرقه صوفی ببرد می‌فروش

Заҳр биовар ки зи аҷзои ман

زهر بیاور که ز اجزای من

Бонг барояд ба иродат ки нӯш

بانگ برآید به ارادت که «نوش»

Аз ту напурсанд даризоии шаб

از تو نپرسند درازای شب

Он кас донад ки нахуфта сети дӯш

آن کس داند که نخفته‌ست دوش

Ҳайф буд мурдан бе ошиқӣ

حیف بود مردن بی‌عاشقی

То нафасии дорӣ ва нафасӣ бакӯш

تا نفَسی داری و نفْسی بکوش

Сар ки на дар роҳ азизон равад

سر که نه در راه عزیزان رود

Бор гарон аст кашӣдан ба дӯш

بار گران است کشیدن به دوش

Саъдӣ агар хок шавад ҳамчунон

سعدی اگر خاک شود همچنان

Нола зориднш ояд ба гӯш

نالهٔ زاریدنش آید به گوش

Ҳар ки дилӣ дорад аз анфос ӯ

هر که دلی دارد از انفاس او

Май шунӯд то ба қиёмати хурӯш

می‌شنود تا به قیامت خروش