Дилӣ ки дид ки ғоиб шудаи сет аз ин дарвеш

دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

Гирифта аз сари мастӣу ошиқии сари хеш

گرفته از سر مستی و عاشقی سر خویش؟

Ба дасти он ки фитодаи сет агар мусулмон аст

به دست آن که فتاده‌ست اگر مسلمان است

Магар ҳалол надорад мазолими дарвеш

مگر حلال ندارد مظالم درویش؟

Дили шикастаи мурувват буд ки боздиҳанд

دل شکسته مروت بود که بازدهند

Ки боз медиҳад ин дардмандро дили риш

که باز می‌دهد این دردمند را دل ریش؟

Маи дўҳФтаҳ асираш гирифту банди ниҳод

مه دوهفته اسیرش گرفت و بند نهاد

Ду ҳафта рафт ки аз вай хабар наомад беш

دو هفته رفت که از وی خبر نیامد بیش

Рамидае ки на аз хештан хабар дорад

رمیده‌ای که نه از خویشتن خبر دارد

На аз маломати бегонау насиҳати хеш

نه از ملامت بیگانه و نصیحت خویش

Ба шодкомии душман касе сазовор аст

به شادکامی دشمن کسی سزاوار است

Ки нашунӯд сухани дӯстони неки андеш

که نشنود سخن دوستان نیک‌اندیش

Кунун ба сахтӣу осоняш бибояд сохт

کنون به سختی و آسانیش بباید ساخت

Ки дар табиати занбӯр нӯш бошаду неш

که در طبیعت زنبور نوش باشد و نیش

Дигар ба ёри ҷФокор дил манеҳ саъдӣ

دگر به یار جفاکار دل منه سعدی

Наме диҳем ва ба шухӣ ҳаме баранд аз пеш

نمی‌دهیم و به شوخی همی‌برند از پیش