Ёр бегона нагирад ҳар ки дорад ёри хеш

یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

эй ки дастии чарби дории пештари девори хеш

ای که دستی چرب داری پیشتر دیوار خویش

Хизмататро ҳар ки фармое камари бандад ба тўъ

خدمتت را هر که فرمایی کمر بندد به طوع

Лекини он беҳтар ки фармое ба хдмтгори хеш

لیکن آن بهتر که فرمایی به خدمتگار خویش

Ман ҳам аввал рӯз гуфтам ҷони фидоӣ рӯй ту

من هم اول‌روز گفتم جان فدای روی تو

Шарт мардӣ нест бргрдидн аз гуфтори хеш

شرط مردی نیست برگردیدن از گفتار خویش

Дарди ишқ аз ҳар ки май пурсам ҷавобам ме диҳад

درد عشق از هر که می‌پرسم جوابم می‌دهد

Аз ки май пурсӣ ки ман худ оҷизам дар кори хеш

از که می‌پرسی؟ که من خود عاجزم در کار خویش

Сабр чун парвона бояд карданат бар доғи ишқ

صبر چون پروانه باید کردنت بر داغ عشق

эй ки суҳбат бо яке дорӣ на дар миқдори хеш

ای که صحبت با یکی داری نه در مقدار خویش

ё чу дидорам намӯдӣ дил набоистӣ шикаст

یا چو دیدارم نمودی دل نبایستی شکست

ё набоистӣ намӯд аввали марои дидори хеш

یا نبایستی نمود اول مرا دیدار خویش

Ҳад зебоӣ надоранд ин худовандони ҳасан

حد زیبایی ندارند این خداوندان حسن

эй дариғогар бхўрдндии ғами ғмхўори хеш

ای دریغا گر بخوردندی غم غمخوار خویش

Ақлро пиндоштам дар ишқи тадбирӣ буд

عقل را پنداشتم در عشق تدبیری بود

Ман нахоҳам кард дигари такя бар пиндори хеш

من نخواهم کرد دیگر تکیه بر پندار خویش

Ҳар ки хоҳад дар ҳақи мо ҳар чаҳ хоҳад гӯ бигӯӣ

هر که خواهد در حق ما هر چه خواهد گو بگوی

Мо намедорем даст аз домани дилдори хеш

ما نمی‌داریم دست از دامن دلدار خویش

Рӯзи растохези кони ҷои каси напардозад ба кас

روز رستاخیز کان جا کس نپردازد به کس

Ман напардозам ба ҳеҷ аз гуфту гӯии ёри хеш

من نپردازم به هیچ از گفت‌و‌گوی یار خویش

Саъдё дар кӯии ишқ аз порсое дам мазан

سعدیا در کوی عشق از پارسایی دم مزن

Ҳар матоъиро харидорӣаст дар бозори хеш

هر متاعی را خریداریست در بازار خویش