Чашми худо бар ту эй бадеъи шамоил

چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

Ёри ману шамъи ҷамъу шоҳи қабоил

یارِ من و شمعِ جمع و شاهِ قبایل!

Ҷилваи кунон май рӯйу боз май ое

جلوه‌کنان می‌روی و باز می‌آیی

Сарв надидам бад-ӣни сифати мутамойил

سرو ندیدم بدین صفت متمایل

Ҳар сифатиро далел маърифатӣ ҳаст

هر صفتی را دلیل معرفتی هست

Рӯй ту бар қудрати худои далоил

روی تو بر قدرت خدای دلایل

Қисса Лайлӣ махону ғуссаи маҷнӯн

قصهٔ لیلی مخوان و غصهٔ مجنون

Аҳди ту мансӯх кард зикри авоил

عهد تو منسوخ کرد ذکر اوایل

Ном ту мерафт ва орифон бишуниданд

نام تو می‌رفت و عارفان بشنیدند

Ҳар ду ба рақс омаданд сомъу қойил

هر دو به رقص آمدند سامع و قایل

Парда чаҳ бошад миёни ошиқу маъшӯқ

پرده چه باشد میان عاشق و معشوق

Сади Сикандар на монеъаст ва на ҳоил

سدِ سکندر نه مانع است و نه حایل

Гӯи ҳамаи шаҳрам нигаҳ кунанду бибинанд

گو همه شهرم نگه کنند و ببینند

Даст дар оғӯш ёр карда ҳамоил

دست در آغوش یار کرده حمایل

Давр ба охир раседу умр ба поён

دور به آخر رسید و عمر به پایان

Шавқи ту сокин нагашту меҳри ту зоил

شوق تو ساکن نگشت و مهر تو زایل

Гар ту бароне касам шафиъ набошад

گر تو برانی، کَسم شفیع نباشد

Раҳ ба ту донам дигар ба ҳеҷ васоил

ره به تو دانم، دگر به هیچ وسایل

Бо ки нагуфтам ҳикояти ғами ишқат

با که نگفتم حکایت غم عشقت

Ин ҳамаи гуфтем ва ҳал нагашт масоил

این همه گفتیم و حل نگشت مسائل

Саъдӣ аз ин пас на оқиласт на ҳушёр

سعدی از این پس، نه عاقل‌ست، نه هشیار

Ишқи бчрбид бар фунуни фазойил

عشق بچربید بر فنون فضایل