Ҳикоят аз лаби ширини даҳони сими андом

حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

Тафовутӣ накунадгар дуои сет ё дашном

تفاوتی نکند گر دعا‌ست یا دشنام

Ҳарифи дӯст ки аз хештан хабар дорад

حریفِ دوست که از خویشتن خبر دارد

Шароби сарф муҳаббат нахурдааст тамом

شراب صرف محبت نخورده است تمام

Агар малули шӯй ё маломатами гӯйӣ

اگر ملول شوی یا ملامتم گویی

Асир ишқ наяндешад аз малолу муллоам

اسیر عشق نیندیشد از مَلال و مَلام

Ман он неам ки ба ҷавр аз мурод бигурезам

من آن نی‌ام که به جور از مراد بگریزم

Ба остин наравад мурғи пои баста ба дом

به آستین نرود مرغ پای‌بسته به دام

Басӣ намонад ки панҷоҳ солаи оқил ро

بسی نمانْد که پنجاه ساله عاقل را

Ба панҷ рӯз ба девонагӣ барояд ном

به پنج روز به دیوانگی برآید نام

Маро ки бо туам аз ҳар ки ҳаст бокӣ нест

مرا که با توام از هر که هست باکی نیست

Ҳариф хос наяндешад аз маломати ом

حریف خاص نیندیشد از ملامت عام

Шаби дарози нхФтм ки дӯстон гӯйанд

شب دراز نخفتم که دوستان گویند

Ба сарзаниш , аҷабо ллмҳб , Киеви ином ?

به سرزنش، عجباً لِلْمُحِبِّ، کَیفَ یَنام؟

Ту дар канори ман ое ? ман ин тамаъ накунам

تو در کنار من آیی، من این طمع نکنم

Ки менаёядат аз ҳасан , васф дар авҳом

که می‌نیایدت از حُسن، وصف در اوهام

Заруратаст ки рӯзӣ бисӯзад ин авроқ

ضرورت است که روزی بسوزد این اوراق

Ки тоби оташ саъдӣ наёвард ақлом

که تاب آتش سعدی نیاورد اقلام