Рўзгорист ки сўдоздаҳ рӯй туам

روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

Хўобгаҳ нест магари хоки сари кӯии туам

خوابگه نیست مگر خاک سر کوی توام

Ба ду чашми ту ки шӯридатар аз бахт ман аст

به دو چشم تو که شوریده‌تر از بخت من است

Ки ба рӯй ту ман ошуфтатар аз мӯии туам

که به روی تو من آشفته‌تر از موی توام

Нақд ҳар ақл ки дар кӣсаи пиндорам буд

نقد هر عقل که در کیسهٔ پندارم بود

Камтар аз ҳеҷ баромад ба тарозуии туам

کم‌تر از هیچ برآمد به ترازوی توام

Ҳамдамӣ нест ки гуяд сухании пеши миннат

همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت

Муҳаррамӣ нест ки оради хабарии сӯии туам

محرمی نیست که آرد خبری سوی توام

Чашм бар ҳам назанамгар ту ба тирам бизанӣ

چشم بر هم نزنم گر تو به تیرم بزنی

Лек тарсам ки бидӯзад назар аз рӯй туам

لیک ترسم که بدوزد نظر از روی توام

Зини сабаб халқ ҷаҳонанд мурӣди суханам

زین سبب خلق جهانند مرید سخنم

Ки риёзати каши миҳроби ду абрӯии туам

که ریاضت‌کش محراب دو ابروی توام

Даст мўтм накунад мехи саропардаи умр

دست موتم نکند میخ سراپردهٔ عمر

Гар саодат бузанд хайма ба паҳлавии туам

گر سعادت بزند خیمه به پهلوی توام

Ту мапиндор каз ин дар ба маломат биравам

تو مپندار کز این در به ملامت بروم

Ки гарми теғи зании бандаи бозуии туам

که گرم تیغ زنی بندهٔ بازوی توام

Саъдӣ аз пардаи ушшоқ чаҳ хуш ме гуяд

سعدی از پردهٔ عشاق چه خوش می‌گوید

Тарки ман пардаи барандоз ки ҳиндӯии туам

تُرک من! پرده برانداز که هندوی توام

Хониш
ғзл 363 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 363 — мҳдӣ срврӣ
ғзл шморҳ 363 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 363 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 363 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 363 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 363 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 363 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 363 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 363 — тноз пӣростҳ