Ман андар худ намеёбам ки рӯй аз дӯст бартобам

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

Бидор эй дӯсти даст аз ман ки тоқат рафту поёбм

بدار ای دوست دست از من که طاقت رفت و پایابم

Танами Фрсўд ва ақлам рафту ишқам ҳамчунон боқӣ

تنم فرسود و عقلم رفت و عشقم همچنان باقی

Вагар ҷонам дареғ ояд на муштоқам ки каззобам

وگر جانم دریغ آید نه مشتاقم که کذابم

Биор эй лаъибат соқӣ нагӯям чанд паймона

بیار ای لعبت ساقی نگویم چند پیمانه

Кигар Ҷайҳун бипаймое нахоҳӣ ёфт серобам

که گر جیحون بپیمایی نخواهی یافت سیرابم

Маро рӯй ту миҳробаст дар шаҳри мусулмонон

مرا روی تو محراب است در شهر مسلمانان

Вагар ҷанг муғул бошад нигарадоне зи миҳробам

وگر جنگ مغول باشد نگردانی ز محرابم

Маро аз ?данеу уқбои ҳаминам буду дигар на

مرا از دنیی و عقبی همینم بود و دیگر نه

Ки пеш аз рафтан аз дунёи дамӣ бо дӯст дарёбам

که پیش از رفتن از دنیا دمی با دوست دریابم

Сар аз бечорагӣ гуфтам нуҳуми шӯрида дар олам

سر از بیچارگی گفتم نهم شوریده در عالم

Дигар раҳи пой май бандади вафои аҳди асҳобам

دگر ره پای می‌بندد وفای عهد اصحابم

Нагуфтӣ бе вафои ёро ки дилдорӣ кунӣ мо ро

نگفتی بی‌وفا یارا که دلداری کنی ما را

Ало ар даст майгирӣ биё каз сари гузашти обам

الا ار دست می‌گیری بیا کز سر گذشت آبم

Зимистонаст ва бе баррагии биё эй боди наврӯзам

زمستان است و بی برگی بیا ای باد نوروزم

Биёбонасту торикии биё эй қурси маҳтобам

بیابان است و تاریکی بیا ای قرص مهتابم

Ҳаёти саъдӣ он бошад ки бар хок дарат мерад

حیات سعدی آن باشد که بر خاک درت میرد

Дарӣ дигар намедонам макун маҳрӯм аз ин боБам

دری دیگر نمی‌دانم مکن محروم از این بابم