Ъшқбозӣ на ман охир ба ҷаҳон оварадам

عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم

ё гноҳист ки аввали ман мискин кардам

یا گناهیست که اول من مسکین کردم

Ту ки аз сӯрати ҳоли дили мо бе хабарӣ

تو که از صورت حال دل ما بی‌خبری

Ғами дил бо ту нагӯям ки ндонӣ дардам

غم دل با تو نگویم که ندانی دردم

эй ки пандами диҳӣ аз ишқу маломати гӯйӣ

ای که پندم دهی از عشق و ملامت گویی

Ту набӯдӣ ки ман ин ҷом муҳаббат хӯрдам

تو نبودی که من این جام محبت خوردم

Ту бирав маслиҳати хештани андеш ки ман

تو برو مصلحت خویشتن اندیش که من

Тарк ҷон додам аз ин пеш ки дили бспрдм

ترک جان دادم از این پیش که دل بسپردم

Аҳд кардем ки ҷон дар сари кор ту кунем

عهد کردیم که جان در سر کار تو کنیم

Вагар ин аҳд ба поён набарам номардум

و گر این عهد به پایان نبرم نامردم

Ман ки рӯй аз ҳамаи олам ба висолат кардам

من که روی از همه عالم به وصالت کردم

Шарт инсоф набошад ки Бамонеи фардам

شرط انصاف نباشد که بمانی فردم

Рости хоҳии ту марои шефта май гирдоне

راست خواهی تو مرا شیفته می‌گردانی

Гирди олам ба чунин рӯз на ман май гирдам

گرد عالم به چنین روز نه من می‌گردم

Хоки наълин ту эй дӯст намеёрам шуд

خاک نعلین تو ای دوست نمی‌یارم شد

То бар он доман исмат нанишинад гирдам

تا بر آن دامن عصمت ننشیند گردم

Рӯзи девони ҷазои дасти ману домани ту

روز دیوان جزا دست من و دامن تو

То бигӯе дили саъдӣ ба чаҳ ҷурм озурдам

تا بگویی دل سعدی به چه جرم آزردم