Хиромон аз дирами бозои кат аз ҷони орзӯмандам
خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم
Ба дидори ту хўшнўдм ба гуфтор ту хурсандам
به دیدار تو خوشنودم به گفتار تو خرسندم
Агар чаҳ хотират бо ҳар касе пайвандҳо дорад
اگر چه خاطرت با هر کسی پیوندها دارد
Мабод он рӯз ва он хотир ки ман бо ҷузи ту пайвандам
مباد آن روز و آن خاطر که من با جز تو پیوندم
Касе монанди ман ҷустии зиҳии бадаҳди сангини дил
کسی مانند من جستی زهی بدعهد سنگیندل
Макун кандар вафодорӣ нахоҳӣ ёфт монандам
مکن کاندر وفاداری نخواهی یافت مانندم
Агар худ неъмати қорун касе дар поят андозад
اگر خود نعمت قارون کسی در پایت اندازد
Куҷои ҳамтоӣ ман бошад ки ҷон дар пояти афкандам
کجا همتای من باشد که جان در پایت افکندم
Ба ҷонат каз миёни ҷони зи ҷонати дӯст тар дорам
به جانت کز میان جان ز جانت دوستتر دارم
Ба ҳақи дӯстии ҷоно ки бовари дори савгандам
به حق دوستی جانا که باور دار سوگندم
Макун рағбат ба ҳар сӯе ба ёрони пароканда
مکن رغبت به هر سویی به یاران پراکنده
Ки ман меҳр дигар ёрони з ҳар сӯе парокандам
که من مهر دگر یاران ز هر سویی پراکندم
Шароби васлати андари даҳ ки ҷом ҳиҷр нӯшедам
شراب وصلت اندر ده که جام هجر نوشیدم
Дарахт дӯстӣ бинишон ки бех сабр баркандам
درخت دوستی بنشان که بیخ صبر برکندم
Чу пой аз ҷода берун шуд чаҳ нафъ аз рафтани роҳам
چو پای از جاده بیرون شد چه نفع از رفتن راهم
Чу кор аз даст берун шуд чаҳ суд аз додани пандам
چو کار از دست بیرون شد چه سود از دادن پندم
Муаллими гӯи адаб кам кун ки ман ноҷинси шогирдам
معلم گو ادب کم کن که من ناجنس شاگردم
Падари гӯи панди камтари даҳ ки ман ноаҳли фарзандам
پدر گو پند کمتر ده که من نااهل فرزندم
Ба хорӣ дар паии ?ути саъдӣ чу гирд афтода ме гуяд
به خواری در پیات سعدی چو گرد افتاده میگوید
Писандӣ бар дилами гардӣ ки бар домонат напасандам
پسندی بر دلم گردی که بر دامانت نپسندم