Ман бо ту на мард панҷа будам

من با تو نه مرد پنجه بودم

Афкандам ва мардӣ озмудам

افکندم و مردی آزمودم

Дидам дили хосу оми барадӣ

دیدم دل خاص و عام بردی

Ман низ диловарӣ намудем

من نیز دلاوری نمودم

Дар ҳалқаи корзорами андохт

در حلقه کارزارم انداخت

Он найза ки ҳалқа май рабӯдам

آن نیزه که حلقه می‌ربودم

Ангушт намой халқ будам

انگشت‌نمای خلق بودم

Ва ангушт ба ҳеҷ брнсўдм

و انگشت به هیچ برنسودم

Айб дгарон нагӯям ин бор

عیب دگران نگویم این بار

Кандар ҳақи хештани шунӯдам

کاندر حق خویشتن شنودم

Гуфтам ки барорам аз ту фарёд

گفتم که برآرم از تو فریاد

Фарёд ки нашнавӣ чаҳ судам

فریاد که نشنوی چه سودم

Аз чашми аноятами миндоз

از چشم عنایتم مینداز

Коўл ба ту чашми бргшўдм

کاول به تو چشم برگشودم

Гар сар баравад фидои поят

گر سر برود فدای پایت

Марги омднисти дайру зудам

مرگ آمدنیست دیر و زودم

Имрӯзи чунонам аз муҳаббат

امروز چنانم از محبت

Котш ба фалак раседу дӯдам

کآتش به فلک رسید و دودم

Ваон рӯз ки сар барорам аз хок

وان روز که سر برآرم از خاک

Муштоқи ту ҳамчунон ки будам

مشتاق تو همچنان که بودم