Нарафт то ту бирафтӣ хаёлат аз назарам

نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم

Бирафт дар ҳамаи олам ба бе дилии хабарам

برفت در همه عالم به بی دلی خبرم

На бахту давлати онам ки бо ту биншинам

نه بخت و دولت آنم که با تو بنشینم

На сабру тоқати онам ки аз ту даргузарам

نه صبر و طاقت آنم که از تو درگذرم

Ман аз ту рӯй нахоҳам ба дайгарӣ оварад

من از تو روی نخواهم به دیگری آورد

Ки зишт бошад ҳар рӯзи қибла дигарам

که زشت باشد هر روز قبله دگرم

Балои ишқи ту бар ман чунон асар карда сет

بلای عشق تو بر من چنان اثر کرده‌ست

Ки панди олам ва обид намекунад асарам

که پند عالم و عابد نمی‌کند اثرم

Қиёматам ки ба девони ҳашари пеши оранд

قیامتم که به دیوان حشر پیش آرند

Миёни он ҳамаи ташвиш дар ту ме нагарм

میان آن همه تشویش در تو می‌نگرم

Ба ҷони дӯст ки чун дӯст дар барам бошад

به جان دوست که چون دوست در برم باشد

Ҳазор душман агар бар саранд ғам нахӯрам

هزار دشمن اگر بر سرند غم نخورم

Нишони пайкари хубат наметавонам дод

نشان پیکر خوبت نمی‌توانم داد

Ки дар таъаммул ӯ хира мешавад басарам

که در تأمل او خیره می‌شود بصرم

Ту низ агар нашиносӣ маро аҷаб набӯд

تو نیز اگر نشناسی مرا عجب نبود

Ки ҳар чаҳ дар назар ояд аз он зъиФтрм

که هر چه در نظر آید از آن ضعیفترم

Ба ҷону сар ки нгрдонм аз висоли ту рӯй

به جان و سر که نگردانم از وصال تو روی

Вагар ҳазор маломат расад ба ҷону серум

و گر هزار ملامت رسد به جان و سرم

Маро магӯӣ ки саъдӣ чаро парешоне

مرا مگوی که سعدی چرا پریشانی

Хаёл рӯй ту бар мекунад ба як дигарам

خیال روی تو بر می‌کند به یک دگرم