Боз аз шароби дӯшин дар сар хумор дорам

باز از شراب دوشین، در سر خمار دارم

Вази боғи васли ҷонони гул дар канор дорам

وز باغِ وصلِ جانان، گل در کنار دارم

Сармаст агар ба савдои барҳами занами ҷаҳонӣ

سرمست اگر به سودا برهم زنم جهانی

Айбам макун ки дар сари савдоӣ ёр дорам

عیبم مکن که در سر سودای یار دارم

Соқӣ биор ҷомӣ каз зуҳд тавба кардам

ساقی بیار جامی کز زهد توبه کردم

Мутриб бизан навое каз тавба ор дорам

مطرب بزن نوایی کز توبه عار دارم

Сайлоби нестиро сар дар вуҷӯди ман даҳ

سیلابِ نیستی را سر در وجود من ده

Каз хокдон ҳастӣ бар дил ғубор дорам

کز خاکدان هستی بر دل غبار دارم

Шастам ба оби ғайрати нақш ванигор зоҳир

شستم به آب غیرت نقش و نگار ظاهر

Кандар сарочаи дили нақш ва нигор дорам

کاندر سراچهٔ دل، نقش و نگار دارم

Мӯсои таври ишқам дар водии таманно

موسیِ طور عشقم در وادی تمنا

Маҷрӯҳи лнтароне чун худ ҳазор дорам

مجروح لن ترانی چون خود هزار دارم

Рафтӣ ва дар рикобат дил рафту сабру дониш

رفتی و در رکابت دل رفت و صبر و دانش

Бозо ки ним ҷонии баҳр нисор дорам

بازآ که نیم‌جانی بهر نثار دارم

Чандам ба сари дуоне пргорўори гирдат

چندم به سر دوانی پرگاروار گِردت؟

Саргаштаам валикини пой устувор дорам

سرگشته‌ام ولیکن، پای، استوار دارم

Ақлии тамом бояд то дил қарор гирад

عقلی تمام باید تا دل قرار گیرد

Ақл аз куҷоу дили кӯ то барқарор дорам

عقل از کجا و دل کو تا برقرار دارم؟

Зон май ки рехти ишқат дар коми ҷони саъдӣ

زآن می که ریخت عشقت در کام جان سعدی

То бомдоди маҳшар дар сар хумор дорам

تا بامداد محشر در سر خمار دارم