На дастрасӣ ба ёр дорам

نه دست‌رسی به یار دارم

На тоқат интизор дорам

نه طاقت انتظار دارم

Ҳар ҷавр ки аз ту бар ман ояд

هر جُور که از تو بر من آید

Аз гардиш рӯзгор дорам

از گردشِ روزگار دارم

Дар дили ғам ту кунам хазина

در دل غم تو کنم خزینه

Гар як дил вагар ҳазор дорам

گر یک دل و گر هزار دارم

Ин хастаи дилам чу мӯии борӣк

این خسته‌دلم چو موی باریک

Аз зулфи ту ёдгор дорам

از زلفِ تو یادگار دارم

Ман кондаҳ ту кашида бошам

من کاَندُه تو کشیده باشم

Андӯҳи замона хор дорам

اندوهِ زمانه خوار دارم

Дар оби ду дида аз ту ғарқам

در آب دو دیده از تو غرقم

Ва умеди лаб ва канор дорам

وامید لب و کنار دارم

Дили барадӣ ва тан задӣ ҳамин буд

دل بردی و تن زدی، همین بود؟

Ман бо ту басӣ шумор дорам

من با تو بسی شمار دارم

Дашноми ҳамеи диҳӣ ба саъдӣ

دشنام همی دهی به سعدی

Ман бо ду лаби ту кор дорам

من با دو لب تو کار دارم