Ман агар назар ҳаромаст басӣ гуноҳ дорам

من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم

Чаҳ кунам наме тавонам ки назар нигоҳ дорам

چه کنم نمی‌توانم که نظر نگاه دارم

Ситам аз касеаст бар ман ки заруратаст бурдан

ستم از کسیست بر من که ضرورت است بردن

На қарори захм хӯрдан на маҷол оҳ дорам

نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم

На фароғати нишастан на шикеби рахт бастан

نه فراغت نشستن نه شکیب رخت بستن

На мақоми истодан на гурезгоҳ дорам

نه مقام ایستادن نه گریزگاه دارم

На агар ҳаме нишинам назарӣ кунад ба раҳмат

نه اگر همی‌نشینم نظری کند به رحمت

На агар ҳамеи гурезами дгарӣ паноҳ дорам

نه اگر همی‌گریزم دگری پناه دارم

Бисми аз қабули омӣу салоҳи никномӣ

بسم از قبول عامی و صلاح نیکنامی

Чу ба тарк сар бигуфтам чаҳ ғам аз кулоҳ дорам

چو به ترک سر بگفتم چه غم از کلاه دارم

Тани ман фидои ҷонати сари бандаи востонт

تن من فدای جانت سر بنده وآستانت

Чаҳ маро ба аз гадоӣ чу ту подшоҳ дорам

چه مرا به از گدایی چو تو پادشاه دارم

Чу туро бад-ӣни шигарфии қадам салоҳ бошад

چو تو را بدین شگرفی قدم صلاح باشد

На мурувватаст агар ман назар табоҳ дорам

نه مروت است اگر من نظر تباه دارم

Чаҳ шабаст ё раби имшаб ки ситорае баромад

چه شب است یا رب امشب که ستاره‌ای برآمد

Ки дигар на ишқи хуршед ва на меҳр моҳ дорам

که دگر نه عشق خورشید و نه مهر ماه دارم

Макунед дардмандони гила аз шаби ҷудоӣ

مکنید دردمندان گله از شب جدایی

Ки ман ин сабоҳи равшани зи шаб сиёҳ дорам

که من این صباح روشن ز شب سیاه دارم

Ки на рӯй хуб дидан гунаҳаст пеши саъдӣ

که نه روی خوب دیدن گنه است پیش سعدی

Ту гумони неки барадӣ ки ман ин гуноҳ дорам

تو گمان نیک بردی که من این گناه دارم