Гар ба рухсор чу моҳат снмо ме нагарм

گر به رخسار چو ماهت صنما می‌نگرم

Ба ҳақиқати асари лутф худо ме нагарм

به حقیقت اثر لطف خدا می‌نگرم

То магари дидаи з рӯй ту биёбад асарӣ

تا مگر دیده ز روی تو بیابد اثری

Ҳар замони сад раҳати андари сар ва по ме нагарм

هر زمان صد رهت اندر سر و پا می‌نگرم

Ту ба ҳоли ман мискин ба ҷафо май нигарӣ

تو به حال من مسکین، به جفا می‌نگری

Ман ба хоки кафи поят ба вафо ме нагарм

من به خاک کف پایت، به وفا می‌نگرم

Офтобии ту ва ман зарраи мискини заъиф

آفتابی تو و من ذرهٔ مسکین ضعیف

Ту куҷо ва ман саргашта куҷо ме нагарм

تو کجا و من سرگشته کجا می‌نگرم!

Сари зулфат зулмотасту лабати оби ҳаёт

سر زلفت ظلمات است و لبت آب حیات

Дар саводи сари зулфат ба хато ме нагарм

در سواد سر زلفت به خطا می‌نگرم

Ҳиндӯии чашми мубиноади рухи тарки ту боз

هندوی چشم، مبیناد رخ تُرک تو باز

Гар ба чини сари зулфат ба хато ме нагарм

گر به چینِ سر زلفت به خطا می‌نگرم

Роҳи ишқи ту дарозаст вале саъдии вор

راه عشق تو دراز است ولی سعدی‌وار

Май рӯми вази сари ҳасрат ба қафо ме нагарм

می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم