Аз ту бо маслиҳати хеш наме пардозам

از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازم

Ҳамчуи парвона ки май сӯзам ва дар парвозам

همچو پروانه که می‌سوزم و در پروازم

Гар туоне ки биҷӯе дилами имрӯзи биҷавӣ

گر توانی که بجویی دلم امروز بجوی

Вар на бисёр биҷӯе ва наёбӣ бозам

ور نه بسیار بجویی و نیابی بازم

На чунон муътақидам ки ми назарӣ сайр кунад

نه چنان معتقدم که‌م نظری سیر کند

ё чунон ташна ки Ҷайҳун бинишонад озам

یا چنان تشنه که جیحون بنشاند آزم

Ҳамчуи чангами сари таслиму иродат дар пеш

همچو چنگم سر تسلیم و ارادت در پیش

Ту ба ҳар зарб ки хоҳӣ бизан ва бинавозам

تو به هر ضرب که خواهی بزن و بنوازم

Гар ба оташ барем сад раҳу беруни оре

گر به آتش بریم صد ره و بیرون آری

Зари ноБам ки ҳамон бошам агар бгдозм

زر نابم که همان باشم اگر بگدازم

Гар ту он ҷаври писандӣ ки ба сангам бизанӣ

گر تو آن جور پسندی که به سنگم بزنی

Аз ман ин ҷурм наёяд ки хилофи оғозам

از من این جرم نیاید که خلاف آغازم

Хидматии лоиқам аз даст наёяд чаҳ кунам

خدمتی لایقم از دست نیاید چه کنم

Сар на чизеаст ки дар пои азизони бозам

سر نه چیزیست که در پای عزیزان بازم

Ман хроботиму ошиқу девонау маст

من خراباتیم و عاشق و دیوانه و مست

Бештари зин чаҳ ҳикояти бикунади ғаммозам

بیشتر زین چه حکایت بکند غمازم

Моҷарои дил девона бигуфтам ба табиб

ماجرای دل دیوانه بگفتم به طبیب

Ки ҳамаи шаб дар чашмаст ба фикрати бозам

که همه شب در چشم است به فکرت بازم

Гуфт аз ин навъи шикоят ки ту дории саъдӣ

گفت از این نوع شکایت که تو داری سعدی

Дард ишқ аст надонам ки чаҳ дармони созам

درد عشق است ندانم که چه درمان سازم

Хониш
ғзл 397 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл шморҳ 397 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 397 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл шморҳ 397 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 397 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 397 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 397 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 397 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 397 — мҳмдрзококоъӣ