Хунаки он рӯз ки дар пои ту ҷон андозам

خنک آن روز که در پای تو جان اندازم

Ақл дар дмдмаҳи халқ ҷаҳон андозам

عقل در دمدمه خلق جهان اندازم

Номаи ҳасани ту бар олам ва ҷоҳил хонам

نامه حسن تو بر عالم و جاهل خوانم

Науммат андари даҳани пер ва ҷавон андозам

نامت اندر دهن پیر و جوان اندازم

То кӣ ин пардаи ҷони сӯзи пас пардаи занам

تا کی این پرده جان سوز پس پرده زنم

То кӣ ин новаки длдўз ниҳон андозам

تا کی این ناوک دلدوز نهان اندازم

Дрднўшони ғаматро чу шавад маҷлиси гарм

دردنوشان غمت را چو شود مجلس گرم

Хештанро ба туфайлӣ ба миён андозам

خویشتن را به طفیلی به میان اندازم

То на ҳар бе хабарии васф ҷамолат гуяд

تا نه هر بی‌خبری وصف جمالت گوید

Санги таъзими ту дар роҳ баён андозам

سنگ تعظیم تو در راه بیان اندازم

Гар ба майдони мҳокои ту ҷавлон ёбам

گر به میدان محاکای تو جولان یابم

Гӯии дил дар хами чавгон забон андозам

گوی دل در خم چوگان زبان اندازم

Гарданонро ба сарангушти қабулат раҳ нест

گردنان را به سرانگشت قبولت ره نیست

Чун қалам ҳастӣ худро сар аз он андозам

چون قلم هستی خود را سر از آن اندازم

Ёд саъдӣ куну ҷон додани муштоқони байн

یاد سعدی کن و جان دادن مشتاقان بین

Ҳақ алӣамаст ки лаббайк занон андозам

حق علیم است که لبیک زنان اندازم