Чунон ба мӯии ту ошуфтаам ба буии ту маст
چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
Ки нестам хабар аз ҳар чаҳ дар ду олам ҳаст
که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
Дигар ба рӯй касами дида бар наме бошад
دگر به روی کسم، دیده بر نمیباشد
Халили ман ҳамаи бутҳои озрӣ бишикаст
خلیل من، همه بتهای آزری بشکست
Маҷол хоб намебошудам зи дасти хаёл
مجال خواب نمیباشدم ز دستِ خیال
Дар сарой нишоед бар ошноёни баст
درِ سرای نشاید، بر آشنایان بست
Дар қафаси талабад ҳар куҷо гирифторӣаст
در قفس طلبد هر کجا گرفتاریست
Ман аз каманди ту то зинда ам нахоҳам ҷуст
من از کمند تو تا زندهام نخواهم جست
Ғуломи давлати онам ки пой банд якеаст
غلام دولت آنم که پایبند یکیست
Ба ҷонибӣ мутаъаллиқ шуд аз ҳазор бараст
به جانبی متعلق شد از هزار برست
Мутӣъи амри туамгар дилам бихоҳӣ сӯхт
مطیع امر توام، گر دلم بخواهی سوخت
Асири ҳукми туамгар танам бихоҳӣ хаст
اسیر حکم توام، گر تنم بخواهی خست
Намози шоми қиёмат ба ҳуш боз ояд
نماز شام قیامت، به هوش باز آید
Касе ки хӯрда буд май зи бомдоди аласт
کسی که خورده بوَد مِی ز بامداد الست
Нигоҳи ман ба ту ва дигарон ба худ машғӯл
نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول
Муоширони з майу орифони зи соқии маст
معاشران ز مِی و عارفان ز ساقی مست
Агар ту сарви хиромони з пой нанишинӣ
اگر تو سروِ خرامان ز پای ننشینی
Чаҳ фитнаҳо ки бхизди миён аҳл нишаст
چه فتنهها که بخیزد میان اهل نشست
Бародарону бузургон насиҳатам макунед
برادران و بزرگان نصیحتم مکنید
Ки ихтиёри ман аз даст рафту тир аз шаст
که اختیار من از دست رفت و تیر از شست
Ҳазар кунед зи борони дидаи саъдӣ
حذر کنید ز باران دیدهٔ سعدی
Ки қатра сайл шавад чун ба икдгри пайваст
که قطره، سیل شود چون به یکدگر پیوست
Хушаст номи ту бурдан вале дареғ буд
خوش است نام تو بردن ولی دریغ بود
Дар ин сухан ки бихоҳанд баради даст ба даст
در این سخن که بخواهند برد دست به دست