Бори фироқи дӯстони бас ки нишаст бар дилам

بار فراق دوستان بس که نشست بر دلم

Май рӯм ва намеравад ноқа ба зери маҳмилам

می‌روم و نمی‌رود ناقه به زیر محملم

Бор бияфканад шутур чун бирасад ба манзилӣ

بار بیفکند شتر چون برسد به منزلی

Бор диласт ҳамчунон вар ба ҳазор манзилам

بار دل است همچنان ور به هزار منزلم

эй ки маҳор май кашӣ сабр куну сабки Марв

ای که مهار می‌کشی صبر کن و سبک مرو

Каз тарафии ту май кашии вази тарафии слослм

کز طرفی تو می‌کشی وز طرفی سلاسلم

Боркшидаҳ ӣ ҷафои пардаи дарида ӣ ҳаво

بارکشیده‌ی جفا پرده دریده‌ی هوا

Роҳи зи пешу дили зи пас воқеаи исти мушкилам

راه ز پیش و دل ز پس واقعه‌ایست مشکلم

Маърифати қадимро баъди ҳиҷоб кӣ шавад

معرفت قدیم را بُعد حجاب کی شود

Гарчи ба шахси ғоибӣ дар назарии муқобилам

گرچه به شخص غایبی در نظری مقابلم

Охири қасди ман туе ғояти ҷаҳду орзӯ

آخر قصد من تویی غایت جهد و آرزو

То нарасм зи доманати дасти умеди нгслм

تا نرسم ز دامنت دست امید نگسلم

Зикри ту аз забони ман фикри ту аз ҷинони ман

ذکر تو از زبان من فکر تو از جنان من

Чун баравад ки рафтае дар раг ва дар мафосилам

چون برود که رفته‌ای در رگ و در مفاصلم

Мштғли туами чунон каз ҳамаи чизи ғоибам

مشتغل توام چنان کز همه چیز غایبم

МФткри туами чунон каз ҳамаи халқи ғофилам

مفتکر توام چنان کز همه خلق غافلم

Гар назарӣ кунӣ кунад куштаи сабри ман варақ

گر نظری کنی کُنَد کِشته صبر من ورق

Вар накунӣ чаҳ бар диҳад бехи умеди ботилам

ور نکنی چه بر دهد بیخ امید باطلم

Суннати ишқи саъдёи тарк наме диҳии балӣ

سنت عشق سعدیا ترک نمی‌دهی بلی

Кӣ зи дилам ба дар равад хуй сиришта дар гулам

کی ز دلم به در رود خوی سرشته در گِلم

Доруии дарди шавқро бо ҳамаи илми оҷизам

داروی درد شوق را با همه علم عاجزم

Чораи кори ишқро бо ҳамаи ақли ҷоҳилам

چاره کار عشق را با همه عقل جاهلم

Хониш
ғзл шморҳ 406 — мҳмдрзо мвмн нжод
ғзл 406 — ҳмӣдрзо мҳмдӣ
ғзл 406 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 406 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 406 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 406 — съӣдҳ тҳронӣ нсб
ғзл шморҳ 406 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 406 — сҳӣл қосмӣ