эй марҳами ришу мӯниси ҷонам

ای مرهم ریش و مونس جانم

Чандин ба мФорқт маранҷонам

چندین به مفارقت مرنجانم

эй роҳати андаруни маҷрӯҳам

ای راحت اندرون مجروحم

Ҷамъияти хотири парешонам

جمعیت خاطر پریشانم

Гӯйанд бидор дасташ аз доман

گویند بدار دستش از دامن

То даст бидорад аз гиребонам

تا دست بدارد از گریبانم

Он кас ки маро ба боғ ме хонд

آن کس که مرا به باغ می‌خواند

Бе рӯй ту май барад ба зиндонам

بی روی تو می‌برد به زندانم

Венаи турфа ки раҳ наме барам пешат

وین طرفه که ره نمی‌برم پیشت

Вази пеши ту раҳ ба дар наме донам

وز پیش تو ره به در نمی‌دانم

Як рӯз ба бандагӣ қабулам кун

یک روز به بندگی قبولم کن

Рӯз дигарам бибин ки султонам

روز دگرم ببین که سلطانم

эй гулбуни бӯстони рӯҳонӣ

ای گلبن بوستان روحانی

Машғӯли бкрдӣ аз гулистонам

مشغول بکردی از گلستانم

Зон рӯз ки сарв қоматат дидам

زان روز که سرو قامتت دیدم

Аз ёд бирафт сарви бустонам

از یاد برفت سرو بستانم

Он дар ду руста дар ҳадис омад

آن درّ دو رسته در حدیث آمد

Вази дидаи биўФтоди марҷонам

وز دیده بیوفتاد مرجانم

Гӯйанд сабур бош аз ӯ саъдӣ

گویند صبور باش از او سعدی

Бориш бикашам ки сабр натавонам

بارش بکشم که صبر نتوانم

эй кош ки ҷон дар остин будӣ

ای کاش که جان در آستین بودی

То бар сари мӯниси дили афшонам

تا بر سر مونس دل افشانم