Бас ки дар манзари ту ҳайронам

بس که در منظر تو حیرانم

Сӯрататро сифат наме донам

صورتت را صفت نمی‌دانم

Порсоён маломатам макунед

پارسایان ملامتم مکنید

Ки ман аз ишқ тавба натавонам

که من از عشق توبه نتوانم

Ҳар ки бинӣ ба ҷисму ҷони зиндаи сет

هر که بینی به جسم و جان زنده‌ست

Ман ба умеди васли ҷононм

من به امید وصلِ جانانم

Ба чаҳ кор ояд ин бақиятаи ҷон

به چه کار آید این بقیت جان؟

Ки ба маъшӯқи брниФшонм

که به معشوق برنیفشانم

Гар ту аз ман Аннан бигардоне

گر تو از من عنان بگردانی

Ман ба шамшери брнгрдонм

من به شمشیر برنگردانم

Гар бихонӣ муқӣми даргоҳам

گر بخوانی، مقیمِ درگاهم

Вар бароне мутӣъи фармонам

ور برانی، مطیعِ فرمانم

Ман на онам ки сусти бозоим

من نه آنم که سست باز آیم

Вари зи сахтӣ ба лаб расад ҷонам

ور ز سختی به لب رسد جانم

Гар иҷобат кунӣ ва гар накунӣ

گر اجابت کنی و گر نکنی

Чора ман дуост ме хонам

چارهٔ من دعاست، می‌خوانم

Саҳл бошад съўбти зулмот

سهل باشد صعوبت ظلمات

Гар ба даст ояд оби ҳайвонам

گر به دست آید آب حیوانم

То кӣ охири ҷафои барии саъдӣ

تا کی آخر جفا بری سعدی؟

Чаҳ кунам пои банди эҳсонам

چه کنم؟ پایبند احسانم

Кори мардон таҳаммуласту сукӯн

کار مردان تحمل است و سکون

Ман кӣми хоки пои мардонам

من کی‌ام؟ خاک پای مردانم