Сухани ишқи ту бе он ки барояд ба забонам

سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم

Ранги рухсора хабар медиҳад аз ҳоли ниҳонам

رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم

Гоҳ гӯям ки бинолам зи парешонеи ҳолам

گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم

Бозгуем ки аёнаст чаҳ ҳоҷат ба баёнам ?

بازگویم که عیان است چه حاجت به بیانم؟

Ҳеҷам аз ?данеу ъқбиٰи набарди гӯшаи хотир

هیچم از دنیی و عُقبیٰ نبرد گوشه خاطر

Ки ба дидори ту шуғласту фироқ аз ду ҷаҳонам

که به دیدار تو شغل است و فراغ از دو جهانم

Гар чунонаст ки рӯй ман мискини гадо ро

گر چنان است که روی من مسکین گدا را

Ба дар ғайр бибинӣ з дар хеш баронам

به در غیر ببینی ز در خویش برانم

Ман дар андешаи онам ки равон бар ту фишонам

من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم

На дар андеша ки худро зи камандати бурҳонам

نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

Гар ту ширини замонии назарӣ низ ба ман кун

گر تو شیرین زمانی نظری نیز به من کن

Ки ба девонагӣ аз ишқи ту Фарҳоди замонам

که به دیوانگی از عشق تو فرهاد زمانم

На марои тоқати ғурбат на туро хотири қурбат

نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت

Дили ниҳодам ба сабурӣ ки ҷузи ин чора надонам

دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم

Ман ҳамон рӯз бигуфтам ки тариқ ту гирифтам

من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم

Ки ба ҷонон нарасм то нарасад кор ба ҷонам

که به جانان نرسم تا نرسد کار به جانم

Дирам аз дида чиконаст ба ёди лаби лаълат

دُرَم از دیده چکان است به یاد لب لعلت

Нигаҳии боз ба ман кун ки басӣ дар бчконм

نگهی باز به من کن که بسی دُر بچکانم

Сухан аз нима буридам ки нигаҳ кардам ва дидам

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم

Ки ба поён расадам умр ва ба поёни нрсонм

که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم