Маро то нуқра бошад ме фишонам

مرا تا نقره باشد می‌فشانم

Туро то бӯса бошад май ситонам

تو را تا بوسه باشد می‌ستانم

Вагар фардо ба зиндон ме барандам

و گر فردا به زندان می‌برندم

Ба нақди ин соъати андари бӯстонам

به نقد این ساعت اندر بوستانم

Ҷаҳон бигзор то бар ман сар ояд

جهان بگذار تا بر من سر آید

Ки коми дили ту будӣ аз ҷаҳонам

که کام دل تو بودی از جهانم

Чаҳ доманҳои гул бошад дар ин боғ

چه دامن‌های گل باشد در این باغ

Агар чизе нагӯяд боғбонам

اگر چیزی نگوید باغبانم

намедонистам аз бахти ҳумоюн

نمی‌دانستم از بخت همایون

Ки симурғӣ фитад дар ошёнам

که سیمرغی فتد در آشیانم

Ту ишқи омухтӣ дар шаҳри мо ро

تو عشق آموختی در شهر ما را

Биё то шарҳи он ҳам бар ту хонам

بیا تا شرح آن هم بر تو خوانم

Сухан ҳо дорам аз дасти ту дар дил

سخن‌ها دارم از دست تو در دل

Валикин дар ҳузурат бе забонам

ولیکن در حضورت بی زبانم

Бигӯям то бидонади душману дӯст

بگویم تا بداند دشمن و دوست

Ки ман мастӣ ва мастурӣ надонам

که من مستی و مستوری ندانم

Магӯ саъдии муроди хеши бардошт

مگو سعدی مراد خویش برداشت

Агар ту сангдили ман меҳрбонам

اگر تو سنگدلی من مهربانم

Агар ту сарви симини тан бар онӣ

اگر تو سرو سیمین‌تن بر آنی

Ки аз пешам бароне ман бар онам

که از پیشم برانی من بر آنم

Ки то бошам хаёлат май пурситам

که تا باشم خیالت می‌پرستم

Ва гар рафтам саломат май расонам

و گر رفتم سلامت می‌رسانم