Нишоед гуфтани онкасро дилӣ ҳаст
نشاید گفتن آنکس را دلی هست
Ки надиҳад бар чунин сӯрати дил аз даст
که ندهد بر چنین صورت دل از دست
На манзурӣ ки бо ӯ метавон гуфт
نه منظوری که با او میتوان گفت
На хасмӣ каз камандаш метавон раст
نه خصمی کز کمندش میتوان رست
Ба дил гуфтам з чашмонаш бипарҳез
به دل گفتم «ز چشمانش بپرهیز»
Ки ҳушёрони нёўизнд бо маст
که هشیاران نیاویزند با مست
Сарангуштон мхзўбш набинӣ
سرانگشتان مخضوبش نبینی
Ки даст сабр барпечед ва бишикаст
که دست صبر برپیچید و بشکست
На озод аз сараш бар метавон хост
نه آزاد از سرش بر میتوان خاست
На бо ӯ ме тавон осӯда бинишаст
نه با او میتوان آسوده بنشست
Агар дӯдӣ равад беоташӣ нест
اگر دودی رود بیآتشی نیست
Вагар хӯнӣ бияёд кушта Эй ҳаст
و گر خونی بیاید کشتهای هست
Хаёлаш дар назар , чун оядам хоб ?
خیالش در نظر، چون آیدم خواب؟
Нишоед дар ба рӯй дӯстони баст
نشاید در به روی دوستان بست
Нишоед хирмани бечорагони сӯхт
نشاید خرمن بیچارگان سوخت
Наме бояд дил дармондагон хаст
نمیباید دل درماندگان خست
Ба охир дӯстӣ натавон баридан
به آخر دوستی نتوان بریدن
Ба аввал худ намебоист пайваст
به اول خود نمیبایست پیوست
Дилӣ аз дасти беруни рафтаи саъдӣ
دلی از دست بیرون رفته سعدی
Наёяд бози тири рафта аз шаст
نیاید باز تیر رفته از شست