Агар муроди ту эй дӯст бе Муродии мост

اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست

Муроди хеши дигарбора ман нахоҳам хост

مراد خویش دگرباره من نخواهم خواست

Агар қабул кунӣ вар бароне аз бар хеш

اگر قبول کنی ور برانی از بر خویش

Хилофи рои ту кардани хилофи мазҳаби мост

خلاف رای تو کردن خلاف مذهب ماست

Миёни айбу ҳунари пеши дӯстони Карим

میان عیب و هنر پیش دوستان کریم

Тафовутӣ накунад чун назар ба айни ризои сет

تفاوتی نکند چون نظر به عین رضا‌ست

Аноятӣ ки туро буд агар мубаддил шуд

عنایتی که تو را بود اگر مبدل شد

Халал пазир набошад иродатӣ ки марост

خلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست

Маро ба ҳар чаҳ кунӣ дил нахоҳӣ озурдан

مرا به هر چه کنی دل نخواهی آزردن

Ки ҳар чаҳ дӯсти писандад ба ҷои дӯсти равои сет

که هر چه دوست پسندد به جای دوست روا‌ست

Агар адоват ва ҷангаст дар миёни араб

اگر عداوت و جنگ است در میان عرب

Миёни Лайлӣу маҷнӯн муҳаббатасту сафои сет

میان لیلی و مجنون محبت است و صفا‌ست

Ҳазор душманӣ уфтад ба қавли бдгўён

هزار دشمنی افتد به قول بدگویان

Миёни ошиқу маъшӯқ дӯстӣ барҷост

میان عاشق و معشوق دوستی برجاست

Ғуломи қомати он лаъибати қабои пӯшам

غلام قامت آن لعبت قبا‌پوشم

Ки дар муҳаббати рӯйиши ҳазор ҷома қабост

که در محبت رویش هزار جامه قباست

наме тавонам бе ӯ нишаст як соъат

نمی‌توانم بی‌ او نشست یک ساعت

Чаро ки аз сари ҷон бар наметавонам хост

چرا که از سر جان بر نمی‌توانم خاست

Ҷамол дар назару шавқ ҳамчунон боқӣ

جمال در نظر و شوق همچنان باقی

Гадо агар ҳамаи олам бадв диҳанд гадои сет

گدا اگر همه عالم بدو دهند گدا‌ست

Маро ба ишқи ту андеша аз маломат нест

مرا به عشق تو اندیشه از ملامت نیست

Ва гар кунанд маломат на бар ман танҳо сет

و گر کنند ملامت نه بر من تنها‌ست

Ҳар одамӣ ки чунин шахси дил ситон бинад

هر آدمی که چنین شخص دل‌ستان بیند

Заруратаст ки гуяд ба сарв монад рост

ضرورت است که گوید به سرو ماند راست

Ба рӯй хубон гуфтӣ назар хато бошад

به روی خوبان گفتی نظر خطا باشد

Хато набошад дигар магӯ чунин ки хатост

خطا نباشد دیگر مگو چنین که خطاست

Хушаст бо ғами ҳиҷрони дӯсти саъдӣ ро

خوش است با غم هجران دوست سعدی را

Ки гарчи ранҷ ба ҷон мерасад умеди давои сет

که گرچه رنج به جان می‌رسد امید دوا‌ست

Балоу заҳмати имрӯз бар дили дарвеш

بلا و زحمت امروز بر دل درویش

Аз он хушаст ки умеди раҳмати фардои сет

از آن خوش است که امید رحمت فردا‌ست