Чун ман ба нафаси хештани ин кор ме кунам

چون من به نفس خویشتن این کار می‌کنم

Бар феъли дигарон ба чаҳ инкор ме кунам

بر فعل دیگران به چه انکار می‌کنم؟

Булбули самоъ бар гули бустон ҳаме кунад

بلبل سماع بر گل بستان همی کند

Ман бар гули шақоӣқ рухсор ме кунам

من بر گل شقایق‌رخسار می‌کنم

Ҳар ҷо ки сарви қоматӣу мӯии длбрист

هر جا که سرو‌قامتی و موی دلبریست

Худро бидон каманд гирифтор ме кунам

خود را بدان کمند گرفتار می‌کنم

Гар теғ баркашанд азизон ба хӯни ман

گر تیغ برکشند عزیزان به خون من

Ман ҳамчунон таъаммул дидор ме кунам

من همچنان تأمل دیدار می‌کنم

Ҳеҷам намонад дар ҳамаи олам ба иттифоқ

هیچم نماند در همه عالم به اتفاق

Алои сиррӣ ки дар қадам ёр ме кунам

الا سری که در قدم یار می‌کنم

Онҳо ки хондаам ҳама аз ёд ман бирафт

آن‌ها که خوانده‌ام همه از یاد من برفت

Алои ҳадиси дӯст ки такрор ме кунам

اِلّا حدیث دوست که تکرار می‌کنم

Чун дасти қудратам ба таманно наме расад

چون دست قدرتم به تمنا نمی‌رسد

Сабр аз муроди нафас ба ночор ме кунам

صبر از مراد نفس به ناچار می‌کنم

Ҳамсояи гӯи гувоҳии мастӣу ошиқӣ

همسایه گو گواهی مستی و عاشقی

Бар ман мада ки хештан иқрор ме кунам

بر من مده؛ که خویشتن اقرار می‌کنم

Ман баъд аз ин на зуҳди фурушам на маърифат

من بعد از این نه زهد فروشم نه معرفت

Кон дар замир нест ки изҳор ме кунам

کان در ضمیر نیست؛ که اظهار می‌کنم

Ҷонаст ва аз муҳаббати ҷонон дареғ нест

جان است و از محبت جانان دریغ نیست

Инам ки даст медиҳад эсор ме кунам

اینم که دست می‌دهد ایثار می‌کنم

Зуннор агар бабандӣ саъдии ҳазор бор

زُنّار اگر ببندی سعدی هزار بار

Ба зон ки хирқа бар сар зуннор ме кунам

به زان که خرقه بر سر زُنّار می‌کنم