зи дастам бар наме хезад ки як дам бе ту биншинам

ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم

Ба ҷуз рӯят намехоҳам ки рӯй ҳеҷ каси байнам

به جز رویت نمی‌خواهم که روی هیچ کس بینم

Ман аввал рӯз донистам ки бо ширини дарафтодам

من اول روز دانستم که با شیرین درافتادم

Ки чун Фарҳод бояд шасти даст аз ҷони ширинам

که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم

Туро ман дӯст медорам хилоф ҳар ки дар олам

تو را من دوست می‌دارم خلاف هر که در عالم

Агар таънааст дар ақлам агар рахнааст дар дайнам

اگر طعنه است در عقلم اگر رخنه است در دینم

Вагар шамшер баргирӣ сипар пешат биндозам

و گر شمشیر برگیری سپر پیشت بیندازم

Ки бе шамшери худ киштӣ ба соидҳои симинам

که بی شمشیر خود کشتی به ساعدهای سیمینم

Броӣ эй субҳи муштоқон агар наздик рӯз омад

برآی ای صبح مشتاقان اگر نزدیک روز آمد

Ки бигирифт ин шаби ялдои малол аз моҳу парвинам

که بگرفت این شب یلدا ملال از ماه و پروینم

з аввал ҳастӣ оварадам қафоӣ нестӣ хӯрдам

ز اول هستی آوردم قفای نیستی خوردم

Кунун умеди бахшоиш ҳаме дорам ки мискинам

کنون امید بخشایش همی‌دارم که مسکینم

Дилӣ чун шамъ май бояд ки бар ҷонам бибахшоед

دلی چون شمع می‌باید که بر جانم ببخشاید

Ки ҷузи ваии кас наме байнам ки май сӯзад ба болинам

که جز وی کس نمی‌بینم که می‌سوزد به بالینم

Ту ҳамчун гули з хандидани лабат бо ҳам наме ояд

تو همچون گل ز خندیدن لبت با هم نمی‌آید

Равои дорӣ ки ман булбул чу бутемор биншинам

روا داری که من بلبل چو بوتیمار بنشینم

Рақиб ангушт мехоед ки саъдии чашм бар ҳам на

رقیب انگشت می‌خاید که سعدی چشم بر هم نه

Матарс эй боғбон аз гул ки май байнам наме чинам

مترس ای باغبان از گل که می‌بینم نمی‌چینم