Ман аз ӣнҷо ба маломат нарӯм

من از این جا به ملامت نروم

Ки ман ӣнҷо ба умедии гаравам

که من این جا به امیدی گروم

Гар ба ақлам суханӣ ме гӯйанд

گر به عقلم سخنی می‌گویند

Бим онаст ки девона шавам

بیم آن است که دیوانه شوم

Гӯши дили рафта ба овози самоъ

گوش دل رفته به آواز سماع

Натавонам ки насиҳати шинавам

نتوانم که نصیحت شنوم

Ҳамаи гӯи боди бабри хирмани умр

همه گو باد ببر خرمن عمر

Ду ҷаҳон бе ту наярзад ду ҷӯам

دو جهان بی تو نیرزد دو جوم

Дӯстони айб ва маломат макунед

دوستان عیب و ملامت مکنید

Кончаҳи худ кошта бошам даравам

کآن چه خود کاشته باشم، دِروم

Ман бечораи гардан ба каманд

من بیچارهٔ گردن به کمند

Чаҳ кунамгар ба рикобаш нарӯм

چه کنم گر به رکابش نروم؟

Саъдё гуфт ба хобами бинӣ

سعدیا گفت «به خوابم بینی»

Бе вафои ёрам агар май ғнўм

بی‌وفا یارم اگر می‌غنوم